Rozpoznanie rodzaju nawierzchni na podstawie tabeli warstw polega na powiązaniu funkcji i materiału warstw z przyjętym podziałem nawierzchni.
Nawierzchnia twarda ulepszona to taka, której konstrukcja jest "ulepszona" w stosunku do rozwiązań prostych: zwykle występuje wyraźna warstwa/warstwy górne o wysokiej trwałości (np. rozwiązania bitumiczne lub cementowe) oraz odpowiednio zaprojektowana podbudowa i warstwy pośrednie. Taki układ ma zapewnić nośność, równość oraz odporność na działanie wody i obciążeń od ruchu.
Odpowiedź "twardej nieulepszonej" jest nieprawidłowa, gdyż ten typ nawierzchni odnosi się do rozwiązań prostszych, zwykle o mniejszym "stopniu" konstrukcji i innych zestawieniach warstw, bez cech typowych dla konstrukcji ulepszonych.
Odpowiedź "drogowej kombinowanej" nie pasuje, jeżeli tabela przedstawia klasyczny, jednolity układ warstw przypisywany do jednego typu konstrukcji twardej; pojęcie "kombinowanej" bywa rozumiane różnie w zależności od materiałów i technologii, dlatego nie jest właściwym dopasowaniem, gdy układ wskazuje na standardową nawierzchnię twardą ulepszoną.
Odpowiedź "gruntowej stabilizowanej" jest błędna, ponieważ nawierzchnie gruntowe (nawet stabilizowane) opierają się na innym założeniu: nie mają typowego zestawu warstw jak w nawierzchniach twardych (warstwa ścieralna/wiążąca i podbudowy w rozumieniu konstrukcji twardych). Stabilizacja dotyczy przede wszystkim ulepszenia właściwości gruntu, a nie budowy wielowarstwowej konstrukcji jak w nawierzchniach twardych.
Wskazówka egzaminacyjna: analizuj tabelę "od góry do dołu" i szukaj elementów, które jednoznacznie wskazują na nawierzchnię twardą (warstwy o funkcji ścieralnej/wiążącej oraz podbudowy). Dopiero potem porównuj, czy układ sugeruje wersję ulepszoną czy nieulepszoną.
