Oprawki tokarskie do płytek wieloostrzowych można rozróżniać po systemie mocowania. W mocowaniu mechanicznym płytka jest dociskana elementem zewnętrznym (np. śrubą, dociskaczem, dźwignią lub klinem). Na rysunku taki system zwykle zdradza obecność śruby oraz elementu, który bezpośrednio dociska płytkę do gniazda.
W mocowaniu sprężystym (samohamownym) płytka jest osadzona w gnieździe tak, aby siły skrawania dodatkowo ją dociągały do baz. Kluczową cechą konstrukcyjną jest wycięcie technologiczne w korpusie oprawki, które pozwala na sprężynowanie górnej części (szczęki) i wytworzenie siły docisku bez użycia śruby. Taki typ oprawki jest typowy m.in. dla narzędzi do przecinania i rowkowania, gdzie liczy się szybka wymiana i prosta konstrukcja.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź B?
Na rysunku B widać oprawkę listwową/sprężystą: brak śruby mocującej oraz wycięcie za gniazdem płytki, umożliwiające ugięcie i docisk płytki siłami sprężystości.
Dlaczego A, C i D są niepoprawne?
- A – widoczna śruba (np. z łbem Torx) wskazuje na mocowanie mechaniczne, a nie sprężyste.
- C – obecność śruby i elementu docisku oznacza zacisk mechaniczny; docisk realizuje element skręcany, nie sprężynowanie korpusu.
- D – analogicznie, śruba mocująca to cecha systemu mechanicznego; w oprawce sprężystej śruba nie jest potrzebna do utrzymania płytki.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy mocowania "siłami sprężystości", szukaj na rysunku braku śruby oraz nacięcia/wycięcia umożliwiającego pracę sprężystą korpusu oprawki.
