W biologii roślin temperatura optymalna oznacza taką temperaturę, przy której organizm osiąga największą sprawność procesów fizjologicznych. W praktyce przekłada się to na to, że wzrost i rozwój przebiega najlepiej: podziały komórkowe, wydłużanie komórek, fotosynteza i oddychanie zachodzą w korzystnych proporcjach, a roślina najszybciej buduje masę i przechodzi kolejne fazy rozwojowe.
Stwierdzenie "roślina jeszcze żyje, ale wstrzymuje wzrost i rozwój" pasuje do sytuacji, gdy temperatura jest zbyt niska lub zbyt wysoka, aby wzrost przebiegał prawidłowo, ale nie jest jeszcze śmiertelna. To opis temperatury ograniczającej, a nie optymalnej.
Opcja "roślina jeszcze nie ginie, ale ustają jej funkcje życiowe" jest wewnętrznie mało trafna: jeśli funkcje życiowe ustają, to w sensie biologicznym organizm nie utrzymuje życia (to stan graniczny prowadzący do śmierci). Takie sformułowanie odnosi się raczej do temperatur skrajnych powodujących silne uszkodzenia.
Odpowiedź "zamierają funkcje życiowe" opisuje temperaturę letalną, przy której dochodzi do nieodwracalnych uszkodzeń i śmierci tkanek.
Dla pszczelarza rozumienie tych pojęć ma znaczenie pośrednie: temperatura wpływa na tempo rozwoju i kwitnienie roślin pożytkowych, a więc na dostępność nektaru i pyłku. Gdy warunki odbiegają od optimum, rośliny słabiej rosną i mogą gorzej nektarować, co ogranicza pożytki.
