Środowiskowy dom samopomocy (ŚDS) jest dzienną formą wsparcia dla osób wymagających pomocy w funkcjonowaniu społecznym i codziennym. W praktyce terapeuta zajęciowy powinien umieć dopasować typ domu do profilu trudności i potrzeb uczestnika, tak aby program zajęć, kadra i metody pracy odpowiadały diagnozie oraz zapisom orzeczenia.
W podziale na typy A–D kluczowe jest to, że typ D jest przewidziany dla osób ze spektrum autyzmu lub dla osób z niepełnosprawnościami sprzężonymi. Spójnik "lub" oznacza, że kwalifikują się zarówno osoby spełniające jedno z kryteriów, jak i osoby spełniające oba jednocześnie. W pytaniu wskazano dorosłą osobę z autyzmem oraz niepełnosprawnością sprzężoną, a dodatkowo jej cel (rozwijanie zainteresowań i nawiązywanie relacji) jest typowy dla oddziaływań realizowanych w placówkach dziennego wsparcia.
Dlatego poprawne jest wskazanie "Typ D.".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "Typ A." dotyczy innej grupy uczestników (przewlekłe choroby psychiczne) i nie jest odpowiedzią wynikającą z kryterium autyzmu/sprzężeń.
- "Typ B." odnosi się do niepełnosprawności intelektualnej (w określonych stopniach oraz z dodatkowymi zaburzeniami). Sama "niepełnosprawność sprzężona" nie oznacza automatycznie kwalifikacji do typu B.
- "Typ C." obejmuje inne przewlekłe zaburzenia czynności psychicznych, ale nie stanowi kategorii dedykowanej autyzmowi lub niepełnosprawnościom sprzężonym.
Wskazówka egzaminacyjna: warto zapamiętać, że typ D jest najnowszym rozszerzeniem systemu typów i jest ściśle powiązany z autyzmem oraz niepełnosprawnościami sprzężonymi. Przy pytaniach sytuacyjnych zawsze porównuj opis osoby z kryteriami typu, a nie z potocznym skojarzeniem nazwy placówki.
