Aktywizacja zawodowa osób z niepełnosprawnością koncentruje się na obszarze pracy i na tym, aby dana osoba mogła realnie funkcjonować w roli pracownika. W praktyce oznacza to przywracanie, rozwijanie albo podtrzymywanie takich zasobów jak: tolerancja wysiłku, tempo i organizacja pracy, umiejętność uczenia się zadań, komunikacja w zespole, a także motywacja i gotowość do podjęcia zatrudnienia. Z tego powodu poprawne ujęcie głównego zadania musi wskazywać na zdolność do aktywności na rynku pracy (podjęcie, kontynuowanie lub powrót do zatrudnienia).
Pozostałe propozycje są powiązane z rehabilitacją, ale przesuwają akcent na inne obszary:
- "Zmniejszenie fizycznych i psychicznych następstw niepełnosprawności." – to cel częściej kojarzony z rehabilitacją medyczną lub psychologiczną. Może wspierać pracę pośrednio, ale nie jest głównym zadaniem aktywizacji zawodowej, bo nie odnosi się wprost do roli pracownika i wymagań rynku pracy.
- "Przywrócenie samodzielności w pełnieniu ról." – dotyczy szerzej rehabilitacji społecznej i funkcjonowania w życiu codziennym (role rodzinne, społeczne, samoobsługa). Samodzielność bywa warunkiem zatrudnienia, jednak aktywizacja zawodowa ma bardziej zawężony cel: przygotowanie do pracy i utrzymanie aktywności zawodowej.
- "Wyrównanie braków środowiskowych." – odnosi się do barier i wsparcia środowiskowego (np. dostępność, zasoby otoczenia). To ważne w procesie reintegracji, ale jako "główne zadanie" jest zbyt ogólne i nie wskazuje jednoznacznie na rezultat zawodowy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się przymiotnik "zawodowa", szukaj odpowiedzi, która wprost dotyczy pracy (zatrudnienia, rynku pracy, kompetencji pracowniczych), a nie ogólnego zdrowia, samodzielności czy środowiska.
