Kosztorys powinien być sporządzony w jednej, spójnej walucie – tak, aby wszystkie pozycje mogły być poprawnie sumowane, porównywane i analizowane. Jeżeli publikacja cenowa podaje ceny w euro, a wymaganym wynikiem jest kosztorys w złotówkach, koniecznym krokiem jest przeliczenie cen z EUR na PLN według przyjętego kursu walut (w praktyce trzeba też konsekwentnie stosować jeden kurs dla danych przyjętych na ten sam moment).
Odpowiedź "Przeliczenie cen na złotówki według aktualnego kursu walut" jest poprawna, bo eliminuje problem niespójnych jednostek pieniężnych. Bez konwersji część pozycji byłaby w EUR, a część w PLN, co prowadzi do błędnych sum, narzutów i wniosków z kosztorysu.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów:
- "Zignorowanie publikacji i szacowanie cen na podstawie własnej wiedzy" – publikacja jest wartościowym źródłem rynkowych cen; pominięcie jej obniża wiarygodność kosztorysu i zwiększa ryzyko dużego błędu.
- "Użycie cen w euro bez przeliczania" – powoduje niespójność waluty w kosztorysie; nie da się wtedy poprawnie zsumować i zestawić kosztów w PLN.
- "Zmiana waluty w kosztorysie na euro" – stoi w sprzeczności z założeniem, że kosztorys ma być sporządzony w złotówkach; zmiana waluty dokumentu nie rozwiązuje wymogu formalnego i może utrudnić porównania z innymi kosztorysami w PLN.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się inna waluta źródła danych niż waluta kosztorysu, szukaj odpowiedzi odnoszącej się do konwersji i jednolitego kursu, a nie do "obejścia" problemu przez zmianę wymagań lub pominięcie danych.
