W kosztorysowaniu robót wykończeniowych kluczowe jest, aby przyjęte stawki i ceny odpowiadały aktualnym warunkom rynkowym. Publikacja cenowa sprzed dwóch lat może być przydatna jako punkt odniesienia, ale nie powinna być użyta bez weryfikacji, ponieważ w tym czasie mogły istotnie zmienić się:
- ceny materiałów budowlanych i wykończeniowych,
- stawki robocizny (w tym koszty pracy),
- koszty sprzętu i transportu,
- dostępność materiałów oraz relacje cenowe między asortymentami.
Dlatego poprawne postępowanie to uaktualnienie danych: albo przez zastosowanie wskaźników zmian cen (np. wskaźników inflacyjnych lub branżowych), albo przez sięgnięcie po bieżące cenniki i informacje z rynku (aktualne publikacje, hurtownie, oferty dostawców, bazy cenowe). Taki krok zwiększa wiarygodność kosztorysu i zmniejsza ryzyko niedoszacowania lub przeszacowania.
Odpowiedź "Użyj publikacji bez zmian" jest błędna, bo prowadzi do kosztorysu opartego na niepewnych, historycznych danych i może zafałszować budżet. Odpowiedź "Zignoruj publikację i szacuj ceny samodzielnie" jest ryzykowna: bez oparcia o aktualne, możliwe do udokumentowania źródła łatwo popełnić błąd i trudno obronić wycenę w kontroli. "Zrezygnuj z przygotowania kosztorysu" także jest nieprawidłowe, bo rolą kosztorysanta jest pozyskanie/aktualizacja danych i wykonanie wyceny, a nie rezygnacja z zadania.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o kosztorys i "stare" dane cenowe niemal zawsze sprawdzana jest umiejętność rozpoznania potrzeby aktualizacji oraz doboru wiarygodnego źródła danych, a nie wykonywania obliczeń.
