Wiercenie wiertłem krętym jest typową operacją zgrubną wykonywania otworu. Nawet przy prawidłowych parametrach skrawania wiercony otwór zwykle ma mniejszą dokładność (błędy średnicy, bicie, gorsza chropowatość) niż otwór po obróbce wykańczającej. Dlatego w technologii obróbki skrawaniem często stosuje się schemat: wiercenie z naddatkiem → rozwiercanie.
Odpowiedź "rozwiercić rozwiertakiem zgrubnym i wykańczającym" jest właściwa, ponieważ rozwiercanie służy do doprowadzenia otworu do wymiaru oraz poprawy jakości powierzchni. Rozwiertak zgrubny usuwa większość pozostawionego naddatku, a rozwiertak wykańczający nadaje ostateczny wymiar i lepszą gładkość.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo dotyczą innych celów technologicznych:
- "…wiertłem krętym na wymiar nominalny" – pomija ideę naddatku i nie gwarantuje uzyskania wymaganej dokładności/wykończenia; wiercenie rzadko jest operacją końcową dla otworów dokładnych.
- "nawiercić nawiertakiem nakiełkującym" – nawiercanie służy głównie do wykonania prowadzenia (nakiełkowania) lub przygotowania początku otworu; nie zastępuje obróbki wykańczającej średnicy.
- "pogłębić pogłębiaczem" – pogłębianie dotyczy zwykle wykonania gniazda pod łeb śruby, sfazowania lub walcowego/stożkowego pogłębienia; nie jest metodą uzyskania dokładnej średnicy całego otworu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się informacja o "pozostawieniu naddatku na dalszą obróbkę", zwykle oznacza to konieczność kolejnej operacji wykańczającej (np. rozwiercania), a nie powtórnego wiercenia "na gotowo".
