Typ użytkowy owiec opisuje, do jakiego kierunku produkcji zwierzę jest przede wszystkim selekcjonowane i utrzymywane (np. wełna, mięso, mleko, kożuchy/skóry). W zadaniach egzaminacyjnych rozpoznanie typu odbywa się najczęściej na podstawie cech fenotypowych widocznych na zdjęciu/rysunku.
Typ kożuchowy wiąże się z użytkowaniem na skóry/kożuchy (często szczególnie cenione są skóry jagnięce), dlatego w ocenie zwraca się uwagę na cechy okrywy (jej wyrównanie, gęstość, charakter) oraz ogólną budowę zwierzęcia. W praktyce uczeń powinien porównać to, co widzi na ilustracji, z opisem typowym dla kierunku kożuchowego, a następnie odróżnić to od cech typowych dla kierunku:
- wełnistego (nacisk na ilość i jakość wełny, mocno rozwinięte runo),
- mięsnego (silne umięśnienie, szeroki grzbiet i zad, wyraźny "mięsny" pokrój),
- mlecznego (cechy sprzyjające produkcji mleka, często inny typ budowy, zwracanie uwagi na rozwój wymienia w ujęciu hodowlanym).
W tym pytaniu prawidłowy wybór to ilustracja C, ponieważ to ona przedstawia owcę w typie użytkowym kożuchowym. Pozostałe ilustracje są błędne, gdyż odpowiadają innym typom użytkowym (najczęstszy błąd uczniów polega na utożsamieniu "ładnej okrywy" z typem wełnistym albo na wyborze typu mięsnego tylko dlatego, że zwierzę wydaje się krępe). Na egzaminie warto stosować prostą procedurę: najpierw ocenić okrywę i jej charakter, potem budowę (umięśnienie, proporcje), a na końcu dopasować do kierunku użytkowania.
