Zasada stałego otworu (nazywana też bazą otworu) polega na tym, że dla otworu przyjmuje się stałe położenie pola tolerancji, a zmienia się położenie pola tolerancji wałka tak, aby uzyskać wymagany rodzaj pasowania (luzowe, przejściowe lub wciskowe).
W systemie ISO rolę bazy otworu pełni oznaczenie H dla otworu: litera ta oznacza takie położenie pola tolerancji, w którym odchyłka dolna otworu jest równa 0. W praktyce zapis pasowania ma postać: otwór (litera i klasa, np. H7) oraz wałek (litera i klasa, np. p6).
Odpowiedź "Ø35H7/p6" jest poprawna, ponieważ:
- część dotycząca otworu zawiera H7, czyli bazę otworu,
- część dotycząca wałka zawiera p6, czyli pole wałka dobierane do wymaganego pasowania,
- obie części mają typową, jednorodną notację stosowaną w zapisie pasowań.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów:
- "Ø30p6/H7" odwraca kolejność członów i sugeruje, że H7 dotyczy wałka, a nie otworu, przez co nie przedstawia zasady stałego otworu w standardowym zapisie.
- "Ø25h7/P6" zawiera h (mała litera) dla wałka, co odpowiada bazie wałka (stały wałek), a nie bazie otworu.
- "Ø40P6/h7" również nie daje bazy otworu H; dodatkowo miesza przypisanie wielkich/małych liter do otworu i wałka, co prowadzi do błędnej interpretacji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści jest "stały otwór", szukaj w odpowiedziach litery H po stronie otworu (zwykle zapisanej jako pierwszy człon), a nie po stronie wałka.
