Samopodtrzymanie (podtrzymanie własne) w obwodzie sterowania stycznikiem polega na tym, że po chwilowym naciśnięciu przycisku START cewka stycznika zostaje zasilona, stycznik zadziała i sam "podtrzyma" swoje zasilanie przez odpowiednio włączony styk pomocniczy.
W praktyce robi się to tak, że:
- przycisk START (zwykle styk NO) podaje napięcie na cewkę tylko podczas nacisku,
- równolegle do START włącza się styk pomocniczy NO stycznika, który zamyka się dopiero po zadziałaniu cewki,
- przycisk STOP (zwykle styk NC) jest w szeregu, aby zawsze mógł przerwać obwód i wyłączyć stycznik.
W takim układzie po puszczeniu START prąd dalej płynie przez styk pomocniczy stycznika, więc cewka pozostaje zasilona aż do naciśnięcia STOP lub zadziałania zabezpieczeń.
Odpowiedź "K1" jest właściwa, bo oznaczenie "K" standardowo odnosi się do elementów łączeniowych typu stycznik/przekaźnik. To właśnie styk należący do K1 może pełnić funkcję podtrzymania, ponieważ jego stan zależy od zadziałania cewki stycznika.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "F1" (bezpiecznik) jest elementem zabezpieczającym przed skutkami przeciążeń/zwarć i nie realizuje funkcji pamięci stanu ani "podtrzymania" po puszczeniu START.
- "S0" oraz "S1" (przyciski/łączniki) są elementami sterowania ręcznego. Ich styki zmieniają stan tylko w wyniku działania operatora; same z siebie nie zapewniają podtrzymania po zwolnieniu START, jeśli nie są to elementy zatrzaskowe (a samopodtrzymanie ma działać dzięki stycznikowi).
W kontekście urządzeń i instalacji związanych z gazownictwem taka wiedza jest przydatna przy analizie schematów automatyki (np. sterowanie wentylacją, pompami, blokadami bezpieczeństwa), gdzie po spełnieniu warunków START urządzenie ma pracować ciągle, aż do sygnału STOP lub zadziałania zabezpieczenia.
