Pomiar glikemii glukometrem ma sens tylko wtedy, gdy używa się sprawnych materiałów eksploatacyjnych. Paski testowe zawierają odczynniki, które z czasem tracą aktywność i są wrażliwe na wilgoć oraz temperaturę. Użycie paska po terminie lub z opakowania przechowywanego nieprawidłowo może zafałszować wynik, co u osoby z cukrzycą może skutkować nieadekwatną interwencją (np. niepotrzebnym podaniem szybko działającej insuliny albo przeoczeniem hipoglikemii).
Pozostałe czynności są ważne, ale nie zastępują kontroli pasków. Informacja o jedzeniu w ostatnich 30 minutach nie jest uniwersalnym warunkiem badania glukometrem: w praktyce mierzy się zarówno glikemię na czczo, jak i poposiłkową, a kluczowe jest, by znać kontekst pomiaru. Zapytanie pacjenta o gotowość jest elementem komunikacji i poszanowania autonomii, jednak samo w sobie nie wpływa na wiarygodność wyniku. Założenie rękawiczek jednorazowych zwiększa bezpieczeństwo (ochrona przed kontaktem z krwią), lecz w hierarchii przygotowania do pomiaru nie rozwiązuje problemu podstawowego, jakim jest poprawność odczynnika pomiarowego.
W praktyce przed pomiarem warto także zadbać o higienę rąk, właściwe przygotowanie nakłuwacza, opisanie/zanotowanie wyniku oraz prawidłową utylizację lancetu i paska.
