Jeżeli glukometr nie działa prawidłowo (np. pokazuje komunikaty błędu, wyniki są nielogiczne, nie przechodzi autokontroli, uszkodzone są paski/port, urządzenie było źle przechowywane), kluczowa jest zasada: nie używać sprzętu, którego wiarygodności nie jesteś pewien. Pomiar glikemii bywa podstawą do decyzji klinicznych (np. podania insuliny, glukozy, modyfikacji diety), więc błąd pomiaru może realnie zagrozić pacjentowi.
Odpowiedź "Informujesz lekarza lub pielęgniarkę o problemie i prosisz o nowe urządzenie." jest właściwa, ponieważ łączy trzy elementy bezpiecznej praktyki:
- eskalację do osoby odpowiedzialnej za nadzór nad świadczeniami i sprzętem,
- przerwanie używania potencjalnie wadliwego wyrobu medycznego,
- zapewnienie ciągłości opieki przez pozyskanie sprawnego urządzenia (lub innej metody pomiaru przewidzianej procedurą).
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z typowych powodów organizacyjno-bezpieczeństwowych:
- "Próbujesz naprawić urządzenie samodzielnie." – w większości miejsc pracy opiekun medyczny nie ma uprawnień ani narzędzi do serwisu wyrobów medycznych; taka "naprawa" może pogorszyć usterkę, zniekształcić pomiary albo złamać zasady kontroli jakości.
- "Kontynuujesz pomiar, mimo wątpliwości co do dokładności urządzenia." – wynik może być fałszywy, a więc niebezpieczny; dodatkowo utrwala zły nawyk akceptowania odchyleń.
- "Pomijasz pomiar i czekasz na naprawę urządzenia." – samo pominięcie może opóźnić rozpoznanie hipo-/hiperglikemii; zamiast czekać należy zgłosić problem i zorganizować sprawne narzędzie zgodnie z procedurą.
W praktyce warto pamiętać o krótkiej sekwencji: zatrzymaj – zgłoś – zastąp (przerwij użycie, poinformuj personel medyczny, zapewnij alternatywę). Jeśli w placówce wymagane jest odnotowanie usterki w dokumentacji lub systemie zgłoszeń, należy postąpić zgodnie z instrukcją wewnętrzną.
