W reumatoidalnym zapaleniu stawów (RZS) dochodzi do przewlekłego stanu zapalnego, bólu i sztywności, a z czasem także do ograniczenia ruchomości oraz deformacji stawów. Jeśli w treści podkreślono widoczne zmiany w obrębie stawów rąk, to kluczowa jest konsekwencja funkcjonalna: dłonie odpowiadają za chwyt, manipulowanie przedmiotami i czynności precyzyjne.
Najbardziej typowym skutkiem dla codziennego funkcjonowania są trudności w czynnościach samoobsługowych (ADL), bo wiele z nich wymaga sprawnych rąk: mycie i wycieranie ciała, zapinanie guzików, wiązanie sznurowadeł, korzystanie z toalety, czesanie, jedzenie (trzymanie sztućców i kubka) czy przygotowanie prostego posiłku. Z tego powodu odpowiedź "z wykonywaniem czynności samoobsługowych" jest najbardziej trafna.
Odpowiedź "z organizowaniem czasu wolnego" jest mniej właściwa, ponieważ organizacja aktywności zależy bardziej od motywacji, wsparcia i ogólnej wydolności, a nie bezpośrednio od deformacji stawów rąk. RZS może ograniczać hobby, ale nie jest to zwykle "największy" problem wynikający konkretnie ze zmian w dłoniach.
Odpowiedź "z nawiązywaniem kontaktów interpersonalnych" może być pośrednio związana z chorobą przewlekłą (np. obniżony nastrój, ból, ograniczenia), jednak nie wynika wprost z uszkodzeń stawów rąk i nie jest typowym, pierwszoplanowym deficytem funkcjonalnym w takim opisie klinicznym.
Odpowiedź "z poruszaniem się" również bywa problemem w RZS, ale treść akcentuje zmiany w stawach rąk, nie w stawach kończyn dolnych. Dlatego w tym konkretnym przypadku najbardziej uzasadnione są trudności samoobsługowe, a zadaniem opiekuna medycznego jest rozpoznanie tych ograniczeń i zaplanowanie pomocy (np. przybory ułatwiające chwyt, organizacja stanowiska higieny, bezpieczna asekuracja) tak, by wspierać samodzielność pacjentki na miarę możliwości.
