W sytuacji, gdy osoba porusza się na wózku i mieszka na wysokim parterze, kluczowym ograniczeniem jest zwykle bariera architektoniczna związana ze schodami. Podstawowa forma pomocy powinna w pierwszej kolejności zwiększać samodzielność i bezpieczeństwo w codziennym funkcjonowaniu, czyli umożliwiać wyjście z mieszkania i powrót bez konieczności stałej pomocy osób trzecich.
Odpowiedź "dofinansowanie zakupu i montaż platformy przyschodowej" jest właściwa, ponieważ bezpośrednio usuwa przeszkodę w środowisku domowym. Tego typu rozwiązanie wspiera niezależność (np. dostęp do lekarza, urzędów, pracy, kontaktów społecznych) oraz zmniejsza ryzyko urazów przy ręcznym znoszeniu wózka lub przemieszczaniu po schodach.
Pozostałe propozycje są mniej adekwatne jako "podstawowa" pomoc w tej konkretnej sytuacji:
- "skierowanie go do domu pomocy społecznej" – to rozwiązanie instytucjonalne, które co do zasady rozważa się, gdy wsparcie w środowisku nie wystarcza do zaspokojenia podstawowych potrzeb. Sam fakt mieszkania samotnie i problem schodów nie oznacza automatycznie konieczności tak daleko idącej formy pomocy.
- "wypożyczenie sprzętu rehabilitacyjnego" – sprzęt może poprawiać sprawność lub komfort, ale nie usuwa bariery na klatce schodowej. Nawet najlepszy sprzęt nie zastąpi dostępnego wejścia/wyjścia z budynku.
- "skierowanie go na rehabilitację" – rehabilitacja bywa ważnym elementem wsparcia, jednak jest działaniem zdrowotnym/treningowym. Nie rozwiązuje bezpośrednio problemu architektonicznego, który uniemożliwia swobodne przemieszczanie się poza mieszkaniem.
W praktyce zawodowej asystenta istotne jest myślenie w kategoriach: jaka jest główna przeszkoda w funkcjonowaniu i co najszybciej zwiększy samodzielność. W tym opisie przeszkodą są schody, więc priorytetem jest likwidacja bariery.
