W opisanej sytuacji pogorszenie stanu zdrowia (zaburzenia równowagi i niedowidzenie) oraz fakt, że podopieczna porusza się samodzielnie tylko w obrębie pokoju, wskazują na nagły spadek bezpieczeństwa i mobilności. Dlatego jako pierwszą formę wsparcia należy zaproponować pomoc w zaopatrzeniu w sprzęt rehabilitacyjny (np. sprzęt ułatwiający chodzenie, asekurację lub przemieszczanie się), bo to bezpośrednio ogranicza ryzyko upadku i zwiększa samodzielność w codziennych czynnościach.
Odpowiedź "pomoc w zaopatrzeniu w sprzęt rehabilitacyjny" jest trafna, ponieważ odpowiada na najbardziej pilną potrzebę: bezpieczne przemieszczanie się w domu i poza nim. Wsparcie rzeczowe lub organizacyjne w obszarze mobilności często jest warunkiem, aby w ogóle móc skorzystać z dalszych form pomocy (wizyty lekarskie, rehabilitacja, udział w życiu społecznym).
Pozostałe propozycje nie są najlepsze "w pierwszej kolejności":
- "Pomoc w ubieganiu się o zasiłek okresowy" dotyczy wsparcia finansowego i może być istotna, ale nie rozwiązuje natychmiastowego problemu ryzyka upadków i ograniczonej mobilności.
- "Pomoc w ubieganiu o świadczenie rehabilitacyjne" również odnosi się do świadczeń i sytuacji formalno-zawodowej; w kontekście pytania nie jest to działanie najszybciej poprawiające codzienne funkcjonowanie w domu.
- "Umożliwienie kontaktu z grupami pozarządowymi" to cenna forma wsparcia społecznego i informacyjnego (np. grupy wsparcia), jednak zwykle jest działaniem uzupełniającym, gdy podstawowe potrzeby bezpieczeństwa i poruszania się są zabezpieczone.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie dominują objawy zwiększające ryzyko urazu (zaburzenia równowagi, problemy ze wzrokiem, ograniczona lokomocja), priorytetem jest działanie, które najszybciej poprawi bezpieczeństwo i funkcjonowanie w ADL (czynnościach dnia codziennego).
