W opisanej sytuacji podopieczna jest samotna i pozbawiona naturalnej sieci wsparcia (brak rodziny, brak relacji sąsiedzkich). Opiekunka, zamiast ograniczyć się do pomocy bezpośredniej, poszukuje i uruchamia zasoby w środowisku lokalnym – nawiązuje kontakt z kołem wolontariuszy działającym w szkole. Taki sposób działania odpowiada metodzie organizowania środowiska, czyli pracy środowiskowej.
Istotą organizowania środowiska jest:
- rozpoznanie, jakie instytucje i osoby mogą wesprzeć podopiecznego,
- inicjowanie współpracy (np. z wolontariatem, organizacjami lokalnymi),
- budowanie i wzmacnianie sieci wsparcia, aby zmniejszać izolację i poprawiać funkcjonowanie społeczne.
Odpowiedź "projektu socjalnego" nie pasuje, ponieważ projekt to zaplanowany zestaw działań o określonych celach, harmonogramie i często formalnych ramach realizacji. W opisie nie ma elementów planowania projektu, diagnozy w formie projektu ani realizacji programu – jest pojedynczy krok: uruchomienie zasobu środowiskowego.
Odpowiedź "kontraktu socjalnego" jest nieadekwatna, bo kontrakt to narzędzie formalizujące współpracę i zobowiązania (ustalenia stron, cele, zadania). W przedstawionej sytuacji nie ma zawierania umowy/ustaleń z podopieczną w tej formule, tylko działania opiekunki w otoczeniu społecznym.
Odpowiedź "pracy grupowej" także nie pasuje: praca grupowa dotyczy oddziaływań prowadzonych z grupą (np. grupa wsparcia, trening umiejętności, zajęcia aktywizujące) i wykorzystuje dynamikę grupy. Tu nie ma pracy z grupą podopiecznych, lecz pozyskanie zewnętrznej pomocy z lokalnej społeczności dla jednej osoby.
Na egzaminie warto szukać w treści "sygnałów środowiskowych": kontakt z instytucją, aktywizowanie społeczności, wolontariat, sąsiedztwo. To zwykle wskazuje na organizowanie środowiska.
