Fototranzystor to tranzystor (najczęściej bipolarny), w którym rolę "sterowania" pełni promieniowanie optyczne. Padające światło generuje nośniki ładunku w strukturze półprzewodnika, co powoduje wzrost prądu w obwodzie wyjściowym (typowo prądu kolektora). Z tego powodu w praktyce opisuje się go parametrami prądowymi: jak bardzo zmienia się prąd wyjściowy przy danym "wymuszeniu" (oświetleniu lub odpowiadającym mu prądzie sterującym w modelu).
Odpowiedź wzmocnienie prądowe I0/I1 jest właściwa, bo jest to bezpośrednia miara relacji prądu "wyjścia" do prądu "wejścia/sterowania" w rozpatrywanym opisie elementu. Taki iloraz jest typowym sposobem wyrażania wzmocnienia prądowego: pokazuje, ile razy większy może być prąd po stronie wyjściowej w porównaniu z prądem sterującym (lub wielkością odniesienia z rysunku).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne:
- Rezystancja wewnętrzna R – rezystancja jest parametrem charakterystycznym elementów pasywnych (np. rezystorów) albo modelem pomocniczym w pewnych zakresach pracy, ale nie jest podstawowym, wyróżniającym parametrem fototranzystora. Fototranzystor opisuje się przede wszystkim zależnością prądu od oświetlenia i warunków polaryzacji.
- Indukcja magnetyczna B – to wielkość z elektromagnetyzmu, związana z polem magnetycznym, a nie z działaniem elementu optoelektronicznego. Może występować w czujnikach magnetycznych (np. Halla), lecz nie jest parametrem fototranzystora.
- Współczynnik wypełnienia ww – odnosi się do modulacji sygnału prostokątnego (PWM) i opisuje stosunek czasu stanu wysokiego do okresu. Jest parametrem przebiegu/sygnału sterującego, a nie cechą fizyczną fototranzystora.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się wielkości z różnych działów (R – obwody, B – magnetyzm, wypełnienie – PWM), szukaj tej, która opisuje typowy "efekt działania" danego elementu. Dla fototranzystora jest to zmiana prądu (czyli wzmocnienie/relacja prądów), bo światło steruje przewodzeniem.
