KWALIFIKACJA INF1 - STYCZEŃ 2021 (test 2)

W modelu symetrycznej linii długiej (np. para w kablu miedzianym) opisuje się ją czterema parametrami jednostkowymi: R′ (rezystancja jednostkowa), L′ (indukcyjność jednostkowa), G′ (konduktancja jednostkowa) i C′ (pojemność jednostkowa). Są to wielkości "na jednostkę długości" i zależą od budowy przewodów oraz materiałów.

Dlaczego poprawna jest rezystancja jednostkowa (R′)?
Rezystancja przewodnika wynika z oporu elektrycznego żyły. Zależy od:

• średnicy żyły (czyli przekroju poprzecznego) – większy przekrój oznacza mniejszy opór na danej długości,
• rodzaju materiału (np. różne metale mają różną rezystywność),
• temperatury – rezystywność metali zmienia się z temperaturą, więc opór żyły także się zmienia.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

• Konduktancja jednostkowa (G′) opisuje upływność przez izolację/dielektryk między żyłami. Jest bardziej związana z jakością i stanem izolacji (wilgoć, zabrudzenia, starzenie) niż z samą średnicą żyły.
• Indukcyjność jednostkowa (L′) wynika z pola magnetycznego wytwarzanego przez prąd w parze. Zależy głównie od geometrii pary (odległość między żyłami, skręt) i środowiska, a nie bezpośrednio od temperatury otoczenia w takim stopniu jak opór metalu.
• Pojemność jednostkowa (C′) zależy głównie od geometrii (odległość między żyłami) oraz przenikalności elektrycznej dielektryka (izolacji). Zmiana średnicy żyły nie jest tu wskazaniem kluczowym tak jak w przypadku oporu.

Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawia się zależność od materiału przewodnika i temperatury, najczęściej chodzi o wielkość związaną z oporem/rezystywnością, czyli rezystancję jednostkową.