W piecach ceramicznych kluczowym parametrem prowadzenia wypalania jest temperatura (oraz jej zmiana w czasie), ponieważ bezpośrednio wpływa na spiekanie, przemiany fazowe i końcowe własności wyrobu. Do ciągłej kontroli temperatury w komorze lub w poszczególnych strefach pieca bardzo często stosuje się termopary.
Termopara działa na zasadzie zjawiska termoelektrycznego: w obwodzie złożonym z dwóch różnych metali powstaje siła termoelektryczna zależna od temperatury złącza pomiarowego (względem złącza odniesienia). W praktyce układ automatyki przelicza ten sygnał na wartość temperatury, co umożliwia regulację mocy grzania i utrzymanie zadanej krzywej wypalania.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo dotyczą innych wielkości fizycznych i innych czujników:
- Wilgotność wypalanego wsadu nie jest mierzona termoparą. Wilgotność określa się metodami wagowymi, czujnikami wilgotności (zależnie od etapu procesu) lub pośrednio przez kontrolę parametrów suszenia.
- Prędkość przepływu spalin mierzy się przepływomierzami (np. na zasadzie różnicy ciśnień, anemometrii lub innych metod), a nie czujnikiem temperatury.
- Ciśnienie w komorze pieca kontroluje się czujnikami ciśnienia/różnicy ciśnień; termopara może co najwyżej pośrednio wskazać skutki zmian procesu, ale nie mierzy ciśnienia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się termopara, najczęściej sprawdzana jest umiejętność rozpoznania, że jest to czujnik temperatury (a nie wilgotności, ciśnienia czy przepływu), oraz że służy do sterowania i rejestracji przebiegu cieplnego procesu.
