Moc elektryczna opisuje, jak szybko energia elektryczna jest zamieniana na inną postać (np. pracę mechaniczną w napędzie lub ciepło w elementach). W podstawowych zadaniach, gdy podane są tylko napięcie i prąd, stosuje się zależność:
P = U · I
gdzie: P to moc w watach (W), U to napięcie w woltach (V), a I to natężenie prądu w amperach (A).
Dane z tabeli: U = 220 V oraz I = 10 A. Obliczenie jest bezpośrednie:
Dlatego odpowiedź "2200W" jest zgodna z definicją mocy oraz z rachunkiem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "1100W" odpowiadałoby sytuacji, w której iloczyn U i I był o połowę mniejszy (np. 220 V i 5 A). Nie pasuje do danych 10 A.
- "3300W" wymagałoby większego prądu (np. 15 A przy 220 V) albo większego napięcia przy 10 A. Z podanych wartości nie da się uzyskać 3300 W.
- "4400W" wynikałoby z podwojenia prądu (np. 20 A przy 220 V) lub z wyższego napięcia. To również nie zgadza się z tabelą.
W praktyce mechatronika taki rachunek pomaga szybko oszacować obciążenie zasilania. Jeśli urządzenie pracuje w obwodzie prądu przemiennego i istotny jest współczynnik mocy, do mocy czynnej stosuje się dodatkowy czynnik (np. cosφ). Jednak w tym zadaniu podano wyłącznie U i I oraz jedną jednoznaczną odpowiedź, więc oczekiwane jest użycie podstawowego P = U · I.
