ADSL (Asymmetric Digital Subscriber Line) to technologia transmisji po miedzianej linii abonenckiej, której cechą rozpoznawczą jest asymetria przepływności: downstream (do abonenta) jest wyraźnie większy niż upstream (do sieci). Wynika to z podziału pasma częstotliwości na odcinku pętli abonenckiej i dopasowania do typowego profilu użytkowania Internetu (częściej pobieramy dane niż je wysyłamy).
Odpowiedź "1,5 – 9 Mbps downstream, 16 ÷ 640 kbps upstream, dostęp do Internetu, wideo na żądanie, zdalny dostęp do sieci LAN, interaktywne usługi multimedialne" pasuje do ADSL, ponieważ:
- podaje znacznie wyższy download niż upload (asymetria),
- wskazuje typowe zastosowania usług szerokopasmowych (Internet, VoD, usługi interaktywne),
- wartości są spójne z klasycznymi profilami ADSL omawianymi w materiałach o xDSL.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo opisują inne rodziny rozwiązań xDSL lub inną klasę łączy:
- "1,544 Mbps / 2,048 Mbps, linia T1/E1..." sugeruje transmisję związaną z łączami T1/E1 i profil bardziej symetryczny, charakterystyczny dla rozwiązań typu HDSL/SDSL, a nie ADSL.
- "60 – 7600 kbps, 136 ÷ 1048 kbps..." wskazuje inne zestawienie zakresów (w tym relatywnie wyższy upload) typowe dla odmian adaptacyjnych xDSL, a nie dla klasycznego profilu ADSL z mocno ograniczonym upstream.
- "13 – 52 Mbps, 1,5 ÷ 2,3 Mbps... HDTV" odpowiada technologii VDSL, gdzie downstream jest znacznie wyższy (często kosztem zasięgu), a w zastosowaniach pojawia się np. HDTV.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz ADSL, szukaj odpowiedzi, w której download >> upload. Jeśli wartości są bardzo wysokie (dziesiątki Mb/s) i pojawia się HDTV, to zwykle VDSL, a gdy upload jest zbliżony do download, to raczej technologie symetryczne (HDSL/SDSL).
