KWALIFIKACJA SPC6 - STYCZEŃ 2022

PYTANIE NR 28.
Partia serów przeznaczonych do badania zawiera 650 sztuk. Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli wskaż, ile serów należy pobrać do badań.
Ilustracja przedstawia tabelę, która jest częścią pytania egzaminacyjnego związanego z kwalifikacją T17 dla technika
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby wyznaczyć liczbę serów do badań, należy dopasować liczebność partii (650 sztuk) do odpowiedniego przedziału w tabeli pobierania próbek, a następnie odczytać wskazaną liczebność próbki.
Z tabeli wynika, że dla partii 650 sztuk należy pobrać 10 sztuk.

Pełne wyjaśnienie:

W kontroli jakości wyrobów mleczarskich (w tym serów) liczba próbek do badań nie jest dobierana "na oko", tylko wynika z przyjętego planu pobierania próbek. W zadaniu podano liczebność partii: 650 sztuk. Następny krok to odczyt z tabeli przypisującej wielkości partii do wymaganej liczby sztuk przeznaczonych do badań.

Poprawna odpowiedź "10 sztuk." wynika z tego, że po znalezieniu w tabeli przedziału obejmującego 650 sztuk, w odpowiadającej mu komórce podana jest liczebność próbki równa 10. To typowy mechanizm: tabela zawiera przedziały liczebności partii oraz przypisane im liczebności próby, co ma zapewnić porównywalność decyzji kontrolnych i reprezentatywność pobrania.

Odpowiedzi "7 sztuk.", "9 sztuk." i "6 sztuk." są nieprawidłowe, ponieważ nie odpowiadają wartości przypisanej w tabeli do partii liczącej 650 sztuk. Takie liczby zwykle pojawiają się dla innych przedziałów (mniejszych albo większych partii) lub w innych wariantach planu (np. inny poziom kontroli). Najczęstszy błąd polega na przesunięciu się o jeden wiersz/kolumnę albo błędnym zakwalifikowaniu 650 do sąsiedniego zakresu.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj trzy kroki: (1) odszukaj przedział, który rzeczywiście obejmuje daną liczebność partii, (2) upewnij się, że czytasz właściwą rubrykę (liczba sztuk do pobrania, a nie np. liczba opakowań zbiorczych), (3) porównaj wynik z logiką tabeli (dla większych partii liczebność próby zwykle nie maleje).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw znajdź w tabeli przedział liczebności partii, który obejmuje Twoją wartość (np. 650 sztuk). Następnie odczytaj z tej samej linii/kolumny przypisaną liczbę sztuk do pobrania. Uważaj, aby nie pomylić kolumny "liczba próbek" z innymi parametrami.
Bo większa partia wymaga zwykle większej próby, aby wynik był bardziej reprezentatywny. Tabele planu pobierania próbek równoważą koszty badań i ryzyko pominięcia niezgodności. Stała liczba próbek mogłaby być zbyt mała dla dużych partii albo niepotrzebnie duża dla małych.
Partia to określona liczba wyrobów wytworzonych w porównywalnych warunkach (np. ta sama zmiana, receptura, surowiec, linia). W praktyce partia jest jednostką, dla której podejmuje się decyzję: akceptacja, wstrzymanie, dodatkowe badania. Dlatego liczebność partii jest kluczowa przy doborze próby.
Najczęstsze są: błędne dopasowanie wartości do sąsiedniego przedziału (np. "prawie 700"); odczyt z niewłaściwej kolumny; przesunięcie o jeden wiersz; pomylenie "liczby sztuk do pobrania" z "liczbą opakowań". Pomaga zaznaczanie palcem wiersza i kolumny.
Zazwyczaj nie. To zadanie jest głównie o interpretacji tabeli: wybierasz przedział dla danej liczebności partii i odczytujesz przypisaną liczbę próbek. Obliczenia mogą pojawić się tylko wtedy, gdy tabela podaje np. liczbę opakowań zbiorczych i trzeba przeliczyć na sztuki, ale musi to wynikać z treści.
Gdy granice przedziałów są podobne (np. 501–650 oraz 651–1000) i ktoś mechanicznie wybierze "następny" przedział. Błąd zdarza się też, gdy nie czyta się uważnie, czy granica jest "do" włącznie. Na egzaminie zawsze sprawdź, czy 650 należy do przedziału z górną granicą 650.
Im lepiej dobrana (zgodnie z planem), tym większa szansa wykrycia niezgodności w partii i tym bardziej uzasadniona jest decyzja o jej przyjęciu lub odrzuceniu. Zbyt mała próba zwiększa ryzyko "przepuszczenia" wadliwej partii, a zbyt duża podnosi koszty i wydłuża kontrolę.
Trzeba odczytać z treści, który wariant dotyczy zadania (np. poziom kontroli, rodzaj badania, tryb odbioru). Jeśli treść tego nie precyzuje, wybiera się wariant wskazany w poleceniu lub jednoznacznie opisany w nagłówku tabeli na ilustracji. Nie należy mieszać wariantów między sobą.
Bo są to liczby zbliżone do poprawnej i często występują w sąsiednich zakresach tabel (dla trochę mniejszych lub większych partii). To typowe dystraktory: mają sprawdzić, czy zdający dokładnie odczyta właściwą komórkę tabeli, a nie wybierze wartości "z okolicy".
Ćwicz odczyt z różnych tabel: wyszukiwanie przedziału, czytanie nagłówków, sprawdzanie jednostek (sztuki/opakowania). Warto też rozumieć cel pobierania próbek i pojęcie reprezentatywności. Na egzaminie poświęć chwilę na kontrolę wyniku: czy rośnie wraz z wielkością partii.
info

Statystycznie 51% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z kontroli jakości w mleczarstwie (pobieranie próbek, zasady reprezentatywności)
  • Instrukcje zakładowe/GMP/GHP dotyczące pobierania próbek wyrobów mleczarskich
  • Podstawy statystycznej kontroli jakości (plany pobierania próbek i interpretacja tabel)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego