KWALIFIKACJA EKA4 - CZERWIEC 2013 (test 2)

PYTANIE NR 14.
Piekarnia zamierza wyprodukować 400 bochenków chleba w ciągu miesiąca. Norma zużycia mąki do produkcji 1 bochenka wynosi 1 kg. Planowany zapas mąki na początek miesiąca to 10 kg. Ile kilogramów mąki należy kupić, aby w magazynie na koniec miesiąca pozostało 6 kg?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Do produkcji 400 bochenków przy normie 1 kg potrzeba łącznie 400 kg mąki (zużycie). Bilans zapasów: zakup = zużycie + zapas końcowy − zapas początkowy = 400 + 6 − 10 = 396 kg. Tyle trzeba dokupić, aby po rozchodzie pozostało 6 kg na koniec miesiąca.

Pełne wyjaśnienie:

To zadanie jest klasycznym przykładem bilansu zapasów w planowaniu zaopatrzenia. Szukamy wielkości zakupu tak, aby po uwzględnieniu zużycia produkcyjnego oraz stanów magazynowych na początku i na końcu miesiąca wynik był zgodny z wymaganiami.

Krok 1: oblicz zużycie mąki na planowaną produkcję.
Plan: 400 bochenków.
Norma: 1 kg mąki na 1 bochenek.
Zatem zużycie w miesiącu wynosi: 400 × 1 kg = 400 kg.

Krok 2: zastosuj równanie bilansowe.
W ujęciu ilościowym (magazynowym) obowiązuje zależność:
zapas początkowy + zakup − zużycie = zapas końcowy.
Po przekształceniu do postaci na zakup:
zakup = zużycie + zapas końcowy − zapas początkowy.

Krok 3: podstaw dane z treści.
Zapas początkowy: 10 kg.
Wymagany zapas końcowy: 6 kg.
Zużycie: 400 kg.
Zakup = 400 + 6 − 10 = 396 kg.

Dlaczego pozostałe wartości są błędne?

  • 384 kg wynika zwykle z pomyłki rachunkowej lub błędnego bilansu (np. odjęcia 10 i 6 zamiast odjąć 10 i dodać 6). Taki zakup spowodowałby zbyt niski stan końcowy.
  • 404 kg często pojawia się, gdy ktoś dodaje zarówno zapas początkowy, jak i końcowy (traktując oba jako "dodatkową potrzebę"), mimo że zapas początkowy zmniejsza konieczny zakup.
  • 416 kg może wynikać z podwójnego doliczenia zapasu końcowego albo innego błędu znaku; w praktyce prowadziłoby to do nadmiernego zakupu i zbyt dużego zapasu po zakończeniu miesiąca.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli gubisz się w znakach, zapisz najpierw równanie "początek + zakup − zużycie = koniec", a dopiero potem przekształć je do niewiadomej. To minimalizuje ryzyko mechanicznej pomyłki.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Użyj bilansu zapasów: zapas początkowy + zakup − zużycie = zapas końcowy. Po przekształceniu: zakup = zużycie + zapas końcowy − zapas początkowy. To najszybszy schemat do zadań z magazynu i planowania zaopatrzenia.
Norma zużycia mówi, ile materiału potrzeba na 1 sztukę wyrobu (np. 1 kg mąki na 1 bochenek). Dzięki temu liczysz zużycie: produkcja × norma. Potem dopiero korygujesz wynik o zapasy początkowe i wymagany zapas końcowy.
Zapas początkowy to materiał, który już masz w magazynie na start, więc zmniejsza potrzebę zakupu. W równaniu bilansowym jest po stronie "plus" przed zakupem, a po przekształceniu pojawia się jako − zapas początkowy w obliczeniu zakupu.
Zapas końcowy dodajesz, gdy ma pozostać w magazynie po zakończeniu okresu (miesiąca, kwartału). To częsty warunek w zadaniach: firma chce uniknąć braków na początek kolejnego okresu, więc planuje utrzymanie minimalnego poziomu zapasu.
Wróć do bilansu: zapas początkowy + zakup − zużycie = zapas końcowy. Podstaw liczby i zobacz, czy wychodzi wymagany stan końcowy. Jeśli nie, to najczęściej pomylono znak (plus/minus) albo błędnie policzono zużycie z normy.
Tylko wtedy, gdy treść wyraźnie podaje odpady/ubytki lub współczynnik strat. Jeśli nie ma takiej informacji, przyjmuje się, że norma zużycia już obejmuje technologię i liczymy prosto: produkcja × norma. Dopisywanie strat "z głowy" zafałszowuje wynik.
Najczęstsze pomyłki to: (1) policzenie samego zużycia i uznanie go za zakup, (2) dodanie zapasu początkowego zamiast odjęcia, (3) nieuwzględnienie wymaganego zapasu końcowego, (4) zły rachunek przy prostym przekształceniu równania bilansowego.
Bilans zapasów to proste równanie opisujące ruch materiałów: ile było na początku, ile przyszło (zakup), ile wyszło (zużycie) i ile ma zostać na końcu. Stosuje się go w zaopatrzeniu i magazynie, aby zamawiać ani za dużo, ani za mało.
Zużycie liczysz jako liczba wyrobów × norma zużycia na 1 wyrób. Przykładowo: 400 sztuk × 1 kg/sztuka = 400 kg. Dopiero potem przechodzisz do planu zakupu, uwzględniając zapasy początkowe i docelowy zapas końcowy.
Ćwicz schemat: (1) policz zużycie, (2) zapisz bilans zapasów, (3) przekształć do niewiadomej, (4) sprawdź podstawieniem. Warto robić krótką kontrolę: jeśli jest zapas początkowy, zakup zwykle jest mniejszy niż samo zużycie.
info

Około 84% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnio łatwe

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że do produkcji 400 bochenków przy normie 1 kg potrzeba łącznie 400 kg mąki (zużycie).

Źródła:

  • Wikipedia (pl): "Zapas" – https://pl.wikipedia.org/wiki/Zapas (dostęp: 2026-03-02)
  • Wikipedia (pl): "Gospodarka magazynowa" – https://pl.wikipedia.org/wiki/Gospodarka_magazynowa (dostęp: 2026-03-02)

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z zakresu gospodarki magazynowej i zaopatrzenia (temat: bilans zapasów)
  • Zadania ćwiczeniowe z planowania zaopatrzenia i norm zużycia materiałów
  • Opis procesu: rozchód technologiczny vs stan magazynu (notatki/lekcje z podstaw logistyki w przedsiębiorstwie)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego