W międzynarodowym transporcie drogowym list przewozowy CMR jest kluczowym dokumentem potwierdzającym przyjęcie towaru do przewozu oraz ustalone warunki przewozu (m.in. strony, miejsce nadania i dostawy, opis ładunku, zastrzeżenia).
W klasycznym obiegu papierowym sporządza się kilka egzemplarzy dokumentu, a pierwszy egzemplarz (oryginał) przeznaczony jest dla nadawcy. Jest to logiczne z punktu widzenia procesu: nadawca potrzebuje potwierdzenia, że towar został wydany przewoźnikowi i na jakich warunkach, co bywa podstawą rozliczeń, reklamacji, kontroli zgodności z zamówieniem czy ubezpieczeniem.
Odpowiedź "przewoźnika" jest błędna, bo przewoźnik korzysta z własnego egzemplarza w trakcie realizacji przewozu (operacyjnie: prowadzenie przewozu, okazywanie przy kontroli, potwierdzenia). Nie oznacza to jednak, że to on otrzymuje "pierwszy egzemplarz" w typowym podziale.
Odpowiedź "odbiorcy towaru" także jest nieprawidłowa: odbiorca potrzebuje dokumentu do potwierdzenia odbioru i ewentualnych zastrzeżeń przy dostawie, ale to nie jest pierwszy egzemplarz przeznaczony dla nadawcy.
Odpowiedź "urzędu celnego" jest myląca, ponieważ procedury celne mogą wymagać różnych dokumentów (w zależności od kierunku i statusu towaru), lecz nie oznacza to, że urząd celny jest standardowym adresatem pierwszego egzemplarza listu CMR. W praktyce celnej częściej funkcjonują odrębne dokumenty lub zgłoszenia, a CMR jest dokumentem przewozowym stron umowy przewozu.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę obiegu: nadawca ma egzemplarz "dla nadawcy", przewoźnik ma egzemplarz roboczy w trasie, a odbiorca dostaje egzemplarz do potwierdzenia dostawy. To ułatwia rozstrzyganie podobnych pytań o przypisanie dokumentów do stron procesu.
