Pigmenty są jednym z podstawowych składników wyrobów lakierowych. Są to zwykle drobno zdyspergowane, w praktyce nierozpuszczalne cząstki stałe wprowadzone do spoiwa. Ich kluczową funkcją jest nadanie materiałowi barwy – czyli tego, co użytkownik widzi jako kolor powłoki. W wielu systemach pigment wpływa także na krycie (siłę krycia), czyli zdolność zasłaniania podłoża, ale w tym pytaniu sprawdzana jest przede wszystkim rola barwiąca.
Odpowiedź "trwałość" jest niepoprawna, ponieważ trwałość powłoki (odporność na warunki atmosferyczne, promieniowanie, chemikalia, starzenie) zależy od całej receptury i technologii: rodzaju spoiwa/żywicy, utwardzania, grubości warstw, prawidłowego przygotowania podłoża, a także dodatków poprawiających odporności. Pigment może mieć wpływ pomocniczy (np. na odporność na UV), ale nie jest to jego podstawowa, definicyjna rola.
Odpowiedź "elastyczność" również nie jest właściwa. Elastyczność i zdolność powłoki do odkształceń bez pękania wynikają głównie z właściwości filmu tworzonego przez spoiwo (rodzaj żywicy, stopień usieciowania po utwardzeniu, plastyfikacja, proporcje składników). Pigment jako faza stała może wręcz ograniczać elastyczność przy nadmiernym napełnieniu.
Odpowiedź "przyczepność" jest błędna, bo przyczepność zależy przede wszystkim od przygotowania podłoża (odtłuszczenie, zmatowienie, usunięcie korozji), doboru podkładu i spoiwa oraz poprawnego procesu aplikacji i utwardzania. Pigment nie jest składnikiem odpowiadającym za adhezję do podłoża.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się słowo "pigment", najpierw kojarz je z kolorem (a dopiero w dalszej kolejności z kryciem czy efektami specjalnymi). Natomiast cechy mechaniczne i adhezyjne łącz zwykle ze spoiwem, utwardzaczem oraz technologią przygotowania i nakładania warstw.