W sali doświadczania świata (środowisku polisensorycznym) sprzęt dobiera się do konkretnego celu terapeutycznego. W tym zadaniu celem jest stymulacja zmysłu wzroku i słuchu, więc właściwe będą pomoce, które generują bodźce świetlne oraz dźwiękowe i pozwalają je w miarę bezpiecznie kontrolować (natężenie, czas ekspozycji, rodzaj bodźca).
Odpowiedź "światłowodów, tablic świetlno-dźwiękowych" pasuje do obu modalności: światłowody zapewniają efekt świetlny, a tablice świetlno‑dźwiękowe łączą elementy wizualne z akustycznymi, co wspiera ukierunkowaną stymulację wzrokowo‑słuchową.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieadekwatne?
- "koców, olejków zapachowych" – koce mogą wspierać komfort i poczucie bezpieczeństwa (często kojarzone z dotykiem/termiką), natomiast olejki zapachowe dotyczą przede wszystkim węchu. To nie odpowiada wymogowi jednoczesnej stymulacji wzroku i słuchu.
- "materaców, instrumentów muzycznych" – instrumenty muzyczne są typowo bodźcem słuchowym, a materace to raczej element wyposażenia ułatwiający pozycjonowanie i relaks, nie zaś narzędzie stricte do stymulacji wzroku.
- "tapczanów, projektora" – projektor dostarcza bodźców wzrokowych, ale tapczan jest meblem; w tej parze brakuje jednoznacznego urządzenia do stymulacji słuchu.
W praktyce terapeuta zajęciowy powinien także pamiętać o bezpieczeństwie bodźców (zbyt intensywne światło lub dźwięk może przeciążać), o możliwości stopniowania stymulacji oraz o dostosowaniu do potrzeb osoby (np. nadwrażliwość słuchowa, trudności z selekcją bodźców).
