W cukrzycy typu 2 celem diety jest przede wszystkim lepsza kontrola glikemii (zwłaszcza po posiłkach) oraz wsparcie redukcji masy ciała i profilaktyki powikłań sercowo-naczyniowych. Z tego powodu standardowym zaleceniem jest ograniczanie cukrów prostych (np. cukru dodanego, słodyczy, słodzonych napojów), ponieważ są szybko wchłaniane i mogą powodować gwałtowne wzrosty stężenia glukozy we krwi.
Odpowiedź "Cukry proste" jest właściwa, bo to właśnie one najczęściej odpowiadają za wysoki ładunek glikemiczny posiłku i nagłe skoki glikemii. W praktyce planowania jadłospisu oznacza to m.in. ograniczanie deserów z dużą ilością cukru, słodkich napojów, dosładzania herbaty/kawy oraz uważne czytanie etykiet (cukry mogą występować także w produktach "nieoczywistych").
Pozostałe propozycje nie pasują do typowych zaleceń:
- "Białko" – nie jest składnikiem, który rutynowo ogranicza się tylko z powodu cukrzycy typu 2. Odpowiednia ilość białka może wspierać sytość i stabilniejsze komponowanie posiłku. Ograniczenia białka mogą wynikać z innych wskazań (np. chorób nerek), a nie z samej cukrzycy.
- "Tłuszcze nienasycone" – to zwykle korzystna frakcja tłuszczów w diecie (w przeciwieństwie do tłuszczów nasyconych i trans, które częściej się ogranicza). W praktyce gastronomicznej oznacza to preferowanie np. olejów roślinnych, orzechów czy ryb, z zachowaniem umiaru energetycznego.
- "Witamina C" – nie jest typowym składnikiem wymagającym ograniczania w diecie cukrzycowej; zwykle dba się raczej o odpowiednią podaż warzyw i owoców, dobierając porcje i formy tak, by kontrolować ilość węglowodanów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy cukrzycy typu 2 i wyboru składnika do ograniczenia, najczęściej chodzi o cukry proste/cukry dodane i produkty o wysokim wpływie na glikemię, a nie o witaminy czy "zdrowe" tłuszcze.
