Przy sygnałach o wysokiej częstotliwości kluczowe jest, aby tor pomiarowy miał wystarczające pasmo oraz jak najmniej zmieniał warunki pracy badanego układu (czyli miał odpowiednio dużą impedancję wejściową i możliwie małą pojemność widzianą przez źródło sygnału). Dlatego najbardziej typowym i właściwym wyborem jest oscyloskop używany razem z sondą oscyloskopową dobraną do częstotliwości i amplitudy sygnału.
Odpowiedź "Pomiar z użyciem sondy oscyloskopowej" jest poprawna, ponieważ:
- umożliwia bezpośrednią obserwację kształtu przebiegu (amplituda, okres, zniekształcenia, zakłócenia),
- sonda (np. 10:1) zwykle zmniejsza obciążenie badanego punktu pomiarowego i poszerza praktyczne możliwości pomiaru,
- w pomiarach w.cz. istotne są też techniki prowadzenia masy i minimalizowania pętli masy, co jest elementem pracy z sondą.
Pozostałe propozycje są nieadekwatne:
- "Pomiar bezpośredni" jest nieprecyzyjny i w praktyce przy w.cz. może oznaczać podłączenie przyrządu bez dopasowania i bez sondy, co często pogarsza wynik (dodatkowa pojemność wejściowa, odbicia, zakłócenie pracy generatora).
- "Pomiar z użyciem miernika rezystancji" dotyczy rezystancji (zwykle przy pomiarze prądem stałym/małej częstotliwości) i nie służy do oceny przebiegów sygnałowych o wysokiej częstotliwości.
- "Pomiar z użyciem miernika cęgowego" jest przeznaczony głównie do pomiaru prądu (często w instalacjach energetycznych). Nawet jeśli istnieją cęgi do AC, nie zastępują one oscyloskopu w analizie przebiegów w.cz. i zwykle nie są narzędziem pierwszego wyboru do generatorów RF.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "sygnał o wysokiej częstotliwości" i trzeba dobrać technikę pomiaru, myśl o paśmie i o tym, czy trzeba zobaczyć przebieg w czasie. To kieruje do oscyloskopu i właściwej sondy.
