Ploter tnący nie "wycina obrazka", tylko realizuje ruch noża po ścieżkach wektorowych. Ścieżka to zapis matematyczny linii/krzywych (np. krzywych Béziera) z węzłami, który można jednoznacznie zamienić na polecenia ruchu urządzenia. Dlatego pliki przeznaczone do bezpośredniego cięcia muszą zawierać geometrię wektorową.
Odpowiedź "DXF" jest właściwa, ponieważ DXF jest powszechnie używanym formatem wymiany rysunków/kształtów między programami projektowymi a systemami obsługującymi cięcie. W praktyce projekt może powstać w programie graficznym lub CAD, ale przed przekazaniem do plotera eksportuje się go do formatu, który przenosi kontury jako wektory.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "PNG" to format rastrowy (piksele). Może przechować przezroczystość i wysoką jakość grafiki, ale nie opisuje linii cięcia jako ścieżek. Do cięcia wymagałby dodatkowego etapu: wektoryzacji i wygenerowania konturu.
- "JPG" również jest rastrowy i dodatkowo stosuje kompresję stratną, co pogarsza ostrość krawędzi. Nie zawiera informacji o krzywych/odcinkach potrzebnych do prowadzenia noża.
- "TIFF" to format rastrowy używany często w poligrafii do obrazów wysokiej jakości (np. skany), ale nadal przechowuje piksele, a nie geometrię cięcia. Sam w sobie nie stanowi instrukcji dla plotera.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "cięcie ploterem" i "odczytywane bezpośrednio", szukaj formatu wektorowego (ścieżki/linie). Popularne formaty obrazów (JPG/PNG/TIFF) są typowe dla druku i podglądu, ale nie dla bezpośredniego sterowania cięciem.
