W zadaniach z ploterem na roli kluczowe jest policzenie, ile użytków da się ułożyć w poprzek szerokości roli oraz ile rzędów trzeba wydrukować, aby uzyskać zadaną liczbę użytków. Określenie "bezspadowe" w praktyce oznacza wybór takiego ułożenia, które minimalizuje straty podłoża, czyli daje największą liczbę użytków w jednym rzędzie (przy zachowaniu formatu użytku).
Krok 1: wymiary użytku.
Format A4 zgodnie z ISO 216 ma wymiary 210×297 mm.
Krok 2: sprawdzenie dwóch orientacji na szerokości roli 1064 mm.
- Jeśli w poprzek roli odkładamy 210 mm (drugi wymiar 297 mm idzie wzdłuż roli), to 1064/210=5,066…, czyli mieszczą się 5 użytków w rzędzie (pozostaje 14 mm niewykorzystanej szerokości).
- Jeśli w poprzek roli odkładamy 297 mm (a wzdłuż roli 210 mm), to 1064/297=3,582…, czyli mieszczą się tylko 3 użytki w rzędzie (pozostaje 173 mm niewykorzystanej szerokości).
Układ z 5 użytkami w rzędzie jest wyraźnie korzystniejszy materiałowo, więc to on odpowiada idei "bezspadowo" (minimalne straty).
Krok 3: liczba rzędów dla 100 użytków.
Przy 5 użytkach w rzędzie potrzeba 100/5=20 rzędów.
Krok 4: zużycie długości roli (metry bieżące).
Wzdłuż roli jeden rząd ma długość równą drugiemu wymiarowi A4, czyli 297 mm. Zatem 20×297 mm = 5940 mm = 5,94 m.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Wartości większe od 5,94 m wynikają zwykle z przyjęcia gorszej orientacji (np. 3 użytki w rzędzie) albo z błędnego zaokrąglenia liczby rzędów.
- Częstym błędem jest też pomylenie wymiarów A4 i użycie 210 mm jako długości rzędu mimo układu 5 w poprzek, albo brak przeliczenia milimetrów na metry.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze licz "ile sztuk mieści się w poprzek", a dopiero potem "ile rzędów" i "jaka długość rzędu". To minimalizuje pomyłki i dobrze odzwierciedla pracę w RIP.
