Płyta gnojowa (miejsce magazynowania obornika i odcieków) powinna być zlokalizowana w taki sposób, aby chronić ujęcia wody przed zanieczyszczeniem. Największe zagrożenie stanowią odcieki oraz spływy wód opadowych, które mogą przenosić związki azotu, materię organiczną i mikroorganizmy w kierunku studni. Dlatego stosuje się minimalne odległości od ujęć wody.
W treści pytania kluczowe jest sformułowanie: "nie mniejszej niż". Oznacza ono, że szukamy wartości minimalnej dopuszczalnej, a nie "zalecanej" czy "najbezpieczniejszej". Dla tej sytuacji prawidłowa odpowiedź to 15 m.
- 30 m – to większa odległość, która może wydawać się intuicyjnie "lepsza", ale pytanie dotyczy minimum, więc nie jest właściwą odpowiedzią, jeśli obowiązuje niższa wartość graniczna.
- 10 m – typowy błąd wynika z mylenia wymagań dla różnych obiektów w gospodarstwie lub z zapamiętania innej normy/odległości; jest to wartość zbyt mała dla wskazanego minimum w tym pytaniu.
- 5 m – to odległość zdecydowanie zbyt mała, wskazująca na niedoszacowanie ryzyka infiltracji i spływu zanieczyszczeń w kierunku studni.
W przygotowaniu do egzaminu warto ćwiczyć rozpoznawanie operatorów logicznych ("nie mniejsza niż", "nie większa niż", "co najmniej"), bo często decydują o tym, czy wybierasz minimum, maksimum czy wartość pośrednią.
