Połączenie analiz ABC i XYZ daje macierz (np. AX, BY, CZ), która opisuje zapasy w dwóch wymiarach: wartości zużycia oraz przewidywalności/zmienności zapotrzebowania.
ABC klasyfikuje asortyment według udziału w wartości zużycia. W typowym ujęciu kategoria A obejmuje pozycje o najwyższej wartości zużycia (największy udział w kosztach/kapitale związanym z pobraniami). Kategoria B to poziom pośredni, a C – najniższy.
XYZ ocenia regularność zużycia. Kategoria X oznacza zużycie najbardziej stabilne (najmniejsza zmienność), co zwykle przekłada się na wysoką dokładność prognozy. Kategoria Y ma zmienność średnią, a Z – wysoką (trudną do przewidywania).
Z tego wynika, że odpowiedź "wysoki poziom wartości zużycia, wysoka dokładność prognozy." pasuje do kodu AX, bo łączy: (1) najwyższą wagę kosztową/wartościową w ABC oraz (2) stabilność popytu w XYZ.
- Odpowiedź "średni poziom wartości zużycia, wysoka dokładność prognozy." opisuje raczej kategorię BX (nie A).
- Odpowiedź "wysoki poziom wartości zużycia, średnia dokładność prognozy." odpowiadałaby raczej AY (nie X).
- Odpowiedź "niski poziom wartości zużycia, niska dokładność prognozy." pasuje do skrajnie odmiennej kombinacji typu CZ.
W praktyce magazynowej pozycje AX często wymagają ścisłej kontroli (bo są "A") i jednocześnie dobrze poddają się planowaniu uzupełnień (bo są "X").
