Uproszczony wskaźnik fuksynowy ocenia ilość płytki nazębnej po jej wybarwieniu (np. fuksyną/erytrozyną). Każdej ocenianej powierzchni zęba przypisuje się wartość w skali 0–3 (od braku zabarwienia do zabarwienia powyżej 2/3 korony). Następnie oblicza się średnią dla wszystkich ocenianych powierzchni.
Z tabeli odczytujemy wartości dla dwóch rodzajów powierzchni: przedsionkowej oraz jamy ustnej właściwej (językowej/podniebiennej). Najpierw sumujemy punkty w każdym wierszu, a potem łączymy sumy:
- Suma dla powierzchni przedsionkowych: 14
- Suma dla powierzchni jamy ustnej właściwej: 16
- Łącznie: 14 + 16 = 30
Kolejny krok to poprawne ustalenie n, czyli liczby badanych powierzchni. Oceniono 6 zębów indeksowych, a na każdym z nich 2 powierzchnie, więc n = 12. Wskaźnik wynosi:
F = (X1 + X2) / n = 30 / 12 = 2,5
Interpretacja jest przedziałowa: wynik 2,5 mieści się w zakresie 1,9–3,0, co oznacza higienę złą. To uzasadnia wybór odpowiedzi "zły".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują? "Bardzo dobry" dotyczy niskich wartości bliskich 0, gdy prawie nie ma zabarwionej płytki. "Dostateczny" i "dobry" odpowiadają wartościom pośrednim; tutaj średnia jest wysoka, bo w tabeli dominują oceny 2 i 3. Typowa pomyłka na egzaminie to dzielenie przez 6 (zębów), co sztucznie zawyża wynik średni i prowadzi do błędnej kwalifikacji.
