KWALIFIKACJA GIW9 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 26.
Po usłyszeniu kilku sygnałów dźwiękowych krótkich (tzw. "szturmu") oraz sześciu sygnałów dźwiękowych długich, należy
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sekwencja sygnałów alarmowych (krótkie "szturmy" oraz sześć długich sygnałów) oznacza konieczność natychmiastowego opuszczenia rejonu zagrożenia zgodnie z organizacją przewietrzania. Wycofanie "z prądem powietrza świeżego" zmniejsza ryzyko wejścia w strefę zadymienia lub skażenia, które zwykle niesie prąd zużyty.

Pełne wyjaśnienie:

W wyrobiskach podziemnych sygnały dźwiękowe pełnią funkcję szybkiego, jednoznacznego przekazu w sytuacjach zagrożenia. Kombinacja kilku krótkich sygnałów (określanych potocznie jako "szturm") oraz sześciu długich sygnałów ma w praktyce wskazywać konieczność podjęcia działania natychmiast, bez zwłoki, zgodnie z procedurą ewakuacyjną.

Odpowiedź "wycofać się z prądem powietrza świeżego" jest właściwa, ponieważ prąd świeżego powietrza stanowi kierunek doprowadzania powietrza o najlepszych parametrach do rejonów pracy. Ruch zgodny z tym prądem co do zasady pomaga unikać stref, do których mogą być wynoszone dym, produkty spalania lub gazy przez prąd zużyty. W praktyce minimalizuje to ryzyko pogorszenia widoczności, podtrucia oraz utraty orientacji w wyrobiskach.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w tym ujęciu?

  • "Wycofać się pod prąd powietrza świeżego" jest typowym błędem kierunkowym. Ruch "pod prąd" bywa kojarzony z "uciekaniem przed czymś", ale w wentylacji kopalnianej kluczowe jest stosowanie się do przyjętego kierunku przewietrzania i dróg ewakuacji, aby nie wejść w obszar potencjalnego zadymienia lub skażenia.
  • "Udać się do poziomowej komory przeciwpożarowej" nie jest działaniem uniwersalnym dla każdego alarmu. Komora jest miejscem schronienia w określonych scenariuszach (np. brak możliwości przejścia), a nie automatycznym celem po każdej sekwencji sygnałów, jeżeli procedura nakazuje wycofanie się drogą ewakuacyjną.
  • "Udać się w rejon najbliższej tamy przeciwwybuchowej" również nie wynika wprost z tej sekwencji sygnałów. Tamy są elementami zabezpieczeń przeciwwybuchowych, ale kierowanie wszystkich pracowników do ich rejonu mogłoby zwiększać zagęszczenie ludzi i utrudniać bezpieczny odwrót.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o sygnały alarmowe najpierw rozpoznaj, czy odpowiedź dotyczy ewakuacji, schronienia czy działań technicznych. Następnie sprawdź, czy kierunek ruchu ma sens w kontekście prądu świeżego powietrza i typowych zagrożeń (dym/gazy).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
"Szturm" to potoczne określenie serii krótkich sygnałów alarmowych. W praktyce ma przyciągnąć uwagę i wymusić natychmiastową reakcję. Dokładne znaczenie sekwencji (co robić dalej) powinno wynikać z instrukcji obowiązujących w danym zakładzie górniczym.
Prąd powietrza świeżego doprowadza powietrze o najlepszych parametrach do wyrobisk. Poruszanie się zgodnie z nim zwykle zmniejsza ryzyko wejścia w strefę zadymienia lub skażenia, które mogą być przenoszone prądem zużytym. To pomaga utrzymać oddech i orientację.
Najczęściej rozpoznaje się to z organizacji przewietrzania (oznaczenia, kierunki na tablicach informacyjnych, wskazania w planie przewietrzania) oraz z praktyki rejonu. Nie należy polegać wyłącznie na "wyczuciu" ruchu powietrza, bo lokalne zawirowania mogą mylić.
Nie. Komora przeciwpożarowa jest rozwiązaniem awaryjnym, gdy wycofanie drogą ewakuacyjną jest niemożliwe lub zbyt niebezpieczne. W wielu procedurach podstawowym działaniem jest wycofanie się wyznaczoną drogą. O tym, kiedy użyć komory, decydują instrukcje i sytuacja zagrożenia.
Najczęściej wtedy, gdy droga ewakuacji jest odcięta (np. pożar, zadymienie, zawał) albo gdy dalsze przemieszczanie zwiększa ryzyko. Komora ma zapewnić czasowe schronienie. Na egzaminie trzeba umieć rozróżnić: ewakuacja, schronienie, działania techniczne – zależnie od sygnału i scenariusza.
U wielu osób działa intuicja "uciekam w przeciwną stronę", ale w wentylacji kopalnianej liczy się układ prądów i wyznaczone drogi. Błąd polega na odwróceniu relacji: zamiast trzymać się kierunku doprowadzania świeżego powietrza, ktoś wybiera kierunek przeciwny bez uzasadnienia procedurą.
Sygnały alarmowe uruchamiają procedury, które często są "zszyte" z organizacją przewietrzania: gdzie jest bezpieczniej, którędy się wycofać, jak ograniczać kontakt z dymem i gazami. Dlatego w pytaniach egzaminacyjnych często pojawia się odniesienie do prądu świeżego powietrza.
Najczęstsze błędy to: mylenie znaczenia podobnych sekwencji sygnałów, odwracanie kierunku ruchu względem prądu powietrza, wybór "bezpiecznie brzmiącej" opcji (np. komora) bez analizy, oraz ignorowanie tego, że procedury mogą być zakładowe. Pomaga uczenie się logiki: ewakuacja vs schronienie.
Najlepiej uczyć się na zestawach: sygnał → znaczenie → działanie. Dodatkowo powiąż to z wentylacją: prąd świeży, prąd zużyty, kierunki na planie. Trenuj też pytania "co robić w pierwszej kolejności" i "czego nie robić", bo to ogranicza pomyłki pod presją czasu.
W praktyce szczegóły organizacyjne (np. sposób ogłaszania alarmu, elementy lokalnej instrukcji) mogą różnić się między zakładami, dlatego kluczowe jest oparcie się o obowiązujące w danym miejscu procedury. W testach egzaminacyjnych zwykle sprawdza się standardowe, szkoleniowe zasady reakcji.
info

Około 39% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. bardzo trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że sekwencja sygnałów alarmowych (krótkie "szturmy" oraz sześć długich sygnałów) oznacza konieczność natychmiastowego opuszczenia rejonu zagrożenia zgodnie z organizacją przewietrzania.

Materiały:

  • Instrukcje bezpieczeństwa i higieny pracy oraz instrukcje ruchu obowiązujące w danym podziemnym zakładzie górniczym (sygnalizacja i ewakuacja)
  • Materiały szkoleniowe z wentylacji kopalnianej (kierunki prądów powietrza, prąd świeży/zużyty)
  • Materiały szkoleniowe z zagrożeń pożarowych i zasad ewakuacji w wyrobiskach

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego