Analiza SWOT dzieli informacje o planowanym przedsięwzięciu na cztery grupy: mocne strony i słabe strony (czynniki wewnętrzne), a także szanse i zagrożenia (czynniki zewnętrzne). Kluczowe jest więc pytanie: czy dany element wynika z otoczenia, czy z zasobów i organizacji gospodarstwa.
Odpowiedź "Złe warunki atmosferyczne." jest poprawna, ponieważ pogoda to typowy czynnik zewnętrzny: rolnik nie kontroluje opadów, przymrozków, suszy czy gwałtownych zjawisk, a mogą one realnie obniżyć plon lub jakość uprawy. W SWOT takie elementy klasyfikuje się jako zagrożenia.
Pozostałe propozycje nie są zagrożeniami w rozumieniu SWOT, tylko odnoszą się do wnętrza gospodarstwa:
- "Małą skalę produkcji." – to cecha organizacyjna i potencjał produkcyjny gospodarstwa, czyli czynnik wewnętrzny. W SWOT będzie to zwykle słaba strona (ograniczone możliwości, gorsza opłacalność, mniejsza siła negocjacyjna).
- "Brak odpowiednich maszyn." – dotyczy wyposażenia i zasobów. To również czynnik wewnętrzny, czyli słaba strona; można go potencjalnie zmienić inwestycją, usługami lub kooperacją.
- "Małą powierzchnię magazynową." – ograniczenie infrastruktury gospodarstwa. To także słaba strona, bo wynika z posiadanych zasobów, a nie z otoczenia rynkowego czy przyrodniczego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli dany element można poprawić "we własnym zakresie" (zakup, organizacja pracy, inwestycja), to najczęściej jest to obszar wewnętrzny (mocna/słaba strona). Jeśli zależy od otoczenia (pogoda, przepisy, konkurencja, ceny rynkowe), zwykle trafia do szans lub zagrożeń.
