W relacji sprzedawca–kupujący trzeba odróżnić rękojmię od gwarancji, bo to dwa niezależne tryby dochodzenia roszczeń.
Rękojmia wynika z przepisów i jest obowiązkowa dla sprzedawcy. Oznacza, że sprzedawca odpowiada za wady (fizyczne lub prawne) sprzedanego towaru przez ustawowo określony czas. W typowej sprzedaży konsumenckiej przyjmuje się okres 2 lat od wydania rzeczy, co w pytaniu odpowiada wartości 24 miesiące. Montaż zestawu głośnomówiącego w pojeździe nie tworzy "nowego" ustawowego okresu gwarancji, ale nie znosi uprawnień z rękojmi.
Gwarancja to natomiast dobrowolne zobowiązanie gwaranta (np. producenta lub sprzedawcy) i jej czas oraz warunki zależą od treści oświadczenia gwarancyjnego. Może być krótsza, dłuższa albo może jej w ogóle nie być, dlatego nie należy jej mylić z rękojmią.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "12 miesięcy" – bywa spotykane w ofertach gwarancyjnych, ale nie jest generalnym ustawowym terminem odpowiedzialności sprzedawcy z rękojmi.
- "10 miesięcy" – nie odpowiada typowemu terminowi ochrony ustawowej ani powszechnie przyjmowanym okresom w praktyce reklamacyjnej.
- "36 miesięcy" – może wystąpić jako okres dobrowolnej gwarancji, lecz nie jest standardowym, ustawowym okresem rękojmi sprzedawcy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści jest mowa o "obowiązku wynikającym z przepisów" i o odpowiedzialności sprzedawcy, zwykle chodzi o rękojmię. Gwarancja pojawia się tylko wtedy, gdy ktoś jej udzieli i opisze warunki.
