W produkcji cukierniczej mąka jest surowcem, który musi spełniać wymagania bezpieczeństwa żywności. Stwierdzenie odchodów gryzoni jest jednoznaczną przesłanką, że surowiec jest skażony i nie nadaje się do użycia. Takie zanieczyszczenie może mieć charakter:
- biologiczny (drobnoustroje, pasożyty, ryzyko chorób odzwierzęcych),
- fizyczny (cząstki stałe, włosy/sierść, inne zanieczyszczenia),
- chemiczny (np. pośrednio – kontakt z substancjami używanymi przy zwalczaniu szkodników, jeśli doszło do niewłaściwego zabezpieczenia).
W takiej sytuacji właściwym działaniem jest wycofanie surowca z użycia i usunięcie go z obszaru produkcyjnego/magazynowego, aby przerwać możliwość dalszego zanieczyszczenia. To jest też działanie prewencyjne wobec skażenia krzyżowego – gdyby mąka została dalej magazynowana lub użyta, mogłaby zanieczyścić inne surowce, narzędzia i powierzchnie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Przesiać ją przed zastosowaniem" – przesiewanie może usunąć część zanieczyszczeń stałych, ale nie usuwa zagrożeń biologicznych i nie daje pewności bezpieczeństwa. Może też rozpylić pył i dodatkowo zanieczyścić otoczenie.
- "Połączyć ją z mąką o innym typie" – mieszanie nie usuwa skażenia, tylko przenosi je na większą ilość surowca, zwiększając straty i ryzyko.
- "Połączyć ją z mąką o tym samym typie" – analogicznie, "rozcieńczenie" nie jest metodą zapewnienia bezpieczeństwa; prowadzi do skażenia kolejnych partii.
W praktyce po stwierdzeniu śladów szkodników warto też wdrożyć działania organizacyjne: odizolować miejsce, sprawdzić inne partie surowców, poprawić zabezpieczenia magazynu i zgłosić potrzebę działań deratyzacyjnych zgodnie z procedurami zakładu.
