BZT5 (biochemiczne zapotrzebowanie tlenu po 5 dobach) jest wskaźnikiem ilości tlenu potrzebnej mikroorganizmom do rozkładu związków organicznych w próbce wody/ścieków. Po zrzucie ścieków BZT5 w rzece rośnie, a następnie może spadać w wyniku m.in. rozcieńczenia, sedymentacji części zanieczyszczeń oraz procesów samooczyszczania.
W zadaniu podano dwa stężenia BZT5 na odcinku rzeki:
- wartość początkowa: 600 mg/dm3,
- wartość po 2 km: 120 mg/dm3.
Stopień redukcji rozumiemy jako procentowy spadek w porównaniu do wartości początkowej, czyli:
redukcja [%] = (C0 − C1) / C0 · 100%
Podstawienie danych:
- różnica stężeń: 600 − 120 = 480 mg/dm3,
- udział spadku względem startu: 480 / 600 = 0,8,
- w procentach: 0,8 · 100% = 80%.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne? Wynik 20% odpowiadałby sytuacji, w której pozostało 20% wartości początkowej (a to nie jest redukcja, tylko reszta po redukcji). W tym zadaniu faktycznie pozostaje 120/600 = 0,2, czyli 20%, ale redukcja to 100% − 20% = 80%. Wyniki 40% i 60% zwykle biorą się z użycia złej podstawy (np. dzielenia przez 120 lub przez średnią) albo z pomylenia "spadku" z "stosunkiem końcowej do początkowej".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści jest słowo redukcja, zawsze sprawdź, czy liczysz "ile ubyło" (różnica), a nie "ile zostało" (iloraz wartości końcowej i początkowej).