Nośność elementów rusztowań zależy od tego, jakie oddziaływania mechaniczne (obciążenia) działają na konstrukcję. Spośród podanych czynników to siła wiatru jest najbardziej istotnym obciążeniem zewnętrznym, ponieważ wywołuje parcie i ssanie oraz generuje siły poziome. Te siły mogą prowadzić do zwiększenia sił w stojakach, ryglach i stężeniach, a w skrajnym przypadku do utraty stateczności całego rusztowania, zwłaszcza gdy jest ono wysokie, słabo zakotwione lub osłonięte siatkami.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do parametrów atmosferycznych, które na ogół nie są traktowane jako główne obciążenia obliczeniowe rusztowania:
- Temperatura otoczenia może wpływać na wydłużenia/skrót elementów i komfort pracy, ale w typowych warunkach nie stanowi obciążenia, które "najbardziej" decyduje o nośności elementów rusztowania.
- Wilgotność powietrza może sprzyjać korozji w długim okresie i pogarszać warunki BHP (poślizg), lecz sama w sobie nie powoduje dużych sił działających na konstrukcję porównywalnych z wiatrem.
- Ciśnienie atmosferyczne jest parametrem meteorologicznym, ale jego zmiany nie przekładają się na istotne obciążenia konstrukcji rusztowania w sposób analogiczny do parcia wiatru.
W praktyce budowy kluczowe jest rozumienie, że to wiatr (oraz związane z nim warunki, np. porywy, ekspozycja) wymusza szczególną uwagę na: poprawne kotwienie, stężenie, zakaz przeciążania pomostów i decyzje organizacyjne o przerwaniu robót przy niebezpiecznych warunkach pogodowych.
