Kryteria w pytaniu są dwa: nieodnawialność oraz emisja CO2 podczas eksploatacji (bezpośrednio w trakcie wytwarzania energii). "Węgiel kamienny" spełnia oba warunki, ponieważ jest paliwem kopalnym powstającym w procesach geologicznych w bardzo długiej skali czasu, więc jego zasoby są ograniczone. W energetyce jest on spalany w kotłach lub innych urządzeniach, a spalanie węgla prowadzi do powstawania spalin zawierających m.in. CO2 jako produkt utleniania węgla.
"Energia geotermalna" jest klasyfikowana jako odnawialna, bo wykorzystuje ciepło Ziemi odnawiane w skali eksploatacji. Typowo nie polega na spalaniu paliwa w źródle wytwórczym, więc nie generuje bezpośrednio CO2 tak jak instalacje spalające węgiel. W praktyce mogą występować różne emisje zależne od technologii i warunków złoża, ale nie jest to mechanizm "spalania paliwa" charakterystyczny dla węgla.
"Energia słoneczna" (np. fotowoltaika lub kolektory) i "Energia wiatru" (turbiny wiatrowe) również są odnawialne. W czasie pracy instalacji nie zachodzi spalanie paliwa, więc w miejscu wytwarzania nie powstają spaliny zawierające CO2. To typowy kontrast w egzaminacyjnych zadaniach z podstaw energetyki: źródła oparte o paliwa kopalne mają emisje bezpośrednie, a większość OZE ich nie ma.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się jedno paliwo kopalne (węgiel, ropa, gaz) obok typowych OZE (wiatr, słońce, geotermia), zwykle to paliwo kopalne będzie jedyną opcją spełniającą jednocześnie warunek nieodnawialności i emisji CO2 w eksploatacji.
