W rozliczeniu VAT kluczowe jest rozróżnienie dwóch wielkości:
- podatek należny – VAT wykazany od sprzedaży (to "VAT do oddania" od transakcji sprzedażowych),
- podatek naliczony – VAT wynikający z zakupów, który co do zasady można odliczyć, jeśli zakupy służą działalności opodatkowanej.
W zadaniu podano, że podatnik rozlicza się miesięcznie, a jego sprzedaż jest w całości opodatkowana VAT. Oznacza to, że w typowym ujęciu porównujemy wartości VAT z ewidencji sprzedaży i zakupu z danego miesiąca i ustalamy wynik rozliczenia jako różnicę:
VAT do zapłaty = VAT należny − VAT naliczony (gdy wynik dodatni).
Na podstawie danych w tabeli suma VAT należnego przewyższa sumę VAT naliczonego o 4 300,00 zł, więc wynikiem jest nadwyżka podatku należnego nad naliczonym w tej kwocie (zobowiązanie do zapłaty za okres).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Nadwyżka podatku należnego nad naliczonym 15 700,00 zł" – błędna kwota różnicy; zwykle wynika z pomylenia sum (np. nieuwzględnienia części pozycji) albo odczytania innej wartości z tabeli zamiast końcowego salda.
- "Nadwyżka podatku naliczonego nad należnym 4 300,00 zł" – poprawna kwota, ale odwrócony kierunek porównania. Taki wynik oznaczałby przewagę zakupów (VAT do przeniesienia/zwrotu), a tu z tabeli wynika przewaga VAT należnego.
- "Nadwyżka podatku naliczonego nad należnym 15 700,00 zł" – jednocześnie błędny kierunek i błędna kwota; to typowy efekt pomylenia pojęć "należny/naliczony" oraz nieuwagi w obliczeniach.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw policz osobno sumę VAT należnego i naliczonego, a dopiero potem zdecyduj, czy jest to nadwyżka do zapłaty (należny>naliczony) czy do przeniesienia/zwrotu (naliczony>należny).
