W analizie jakościowej anionów roztwór azotanu srebra( I ) (AgNO3) jest klasycznym odczynnikiem strącającym halogenki. Po dodaniu Ag+ do roztworu zawierającego halogenek X− zachodzi reakcja strąceniowa, w której powstaje słabo rozpuszczalny osad AgX. Kluczową informacją diagnostyczną w zadaniu jest barwa osadu: podano, że osad jest żółty.
Osad jodku srebra (AgI) ma barwę żółtą, dlatego najbardziej prawdopodobny przebieg odpowiada reakcji z jonami I−, np. z jodkiem potasu: AgNO3 + KI → AgI(s) + KNO3. Taki zapis pokazuje wymianę jonów: Ag+ łączy się z I−, a pozostałe jony tworzą dobrze rozpuszczalną sól w roztworze.
Odpowiedzi zawierające powstanie AgCl (z NaCl lub HCl) są niezgodne z obserwacją "żółty osad", ponieważ chlorek srebra jest kojarzony z osadem białym (często opisywanym jako biały, serowaty). Z kolei propozycja reakcji z NaOH i powstaniem "AgOH" jest problematyczna w klasycznej analizie jakościowej: w środowisku zasadowym srebro tworzy inne formy (np. tlenki/hydroksytlenki), a taki osad nie jest typowym, jednoznacznym wskaźnikiem jak halogenki srebra.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pojawia się AgNO3 i informacja o barwie osadu, najpierw skojarz barwę z halogenkiem srebra (AgCl, AgBr, AgI). Dopiero potem wybieraj równanie reakcji, które prowadzi do powstania wskazanego osadu.