KWALIFIKACJA CHM4 - TEST WIEDZY NR 4

PYTANIE NR 23.
Podczas analizy jakościowej, rozważasz reakcję między kationami a odpowiednimi odczynnikami. Jaki odczynnik użyjesz do wykrywania kationów trzeciej grupy analitycznej?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W klasycznej analizie systematycznej
Odczynnikiem grupowym dla kationów III grupy jest (NH4)2S w środowisku obojętnym lub słabo zasadowym (zwykle bufor amonowy). H2S w warunkach kwaśnych strąca głównie kationy II grupy, dlatego nie służy do wykrywania III grupy.

Pełne wyjaśnienie:

W klasycznej analizie jakościowej kationy dzieli się na grupy analityczne według tego, jakie osady tworzą po dodaniu tzw. odczynnika grupowego. Kluczowe jest tu nie tylko "jaki odczynnik", ale także w jakim pH zachodzi strącanie.

Odpowiedź "(NH4)2S" jest poprawna, ponieważ siarczek amonu w środowisku obojętnym lub słabo zasadowym dostarcza odpowiednio wysokiego stężenia jonów siarczkowych (S2−), co umożliwia strącenie osadów charakterystycznych dla kationów III grupy. W praktyce często stosuje się układ buforujący (NH4Cl + NH4OH), aby utrzymać warunki sprzyjające selektywnemu strącaniu.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:

  • "H2S" – siarkowodór w środowisku kwaśnym (niski pH) jest typowym odczynnikiem grupowym dla II grupy. W kwasie stężenie S2− jest zbyt małe, by w ten sam sposób wytrącać siarczki typowe dla III grupy; dlatego przypisanie H2S do III grupy jest częstą pomyłką.
  • "HCl" – kwas solny stosuje się jako odczynnik grupowy na wcześniejszym etapie (wytrącanie trudno rozpuszczalnych chlorków), nie do wykrywania III grupy siarczkowej/hydroksydowej.
  • "NH4Cl + NH4OH" – ten układ działa jako bufor amonowy i jest bardzo ważny, ale sam w sobie nie jest odczynnikiem "wykrywającym" III grupę przez strącanie siarczków; dopiero dodatek (NH4)2S zapewnia anion S2− potrzebny do strącania odpowiednich osadów.

Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj zależność H2S w kwasie → II grupa, a (NH4)2S w obojętnym/słabo zasadowym → III grupa. Jeśli w odpowiedziach pojawiają się oba odczynniki, warunki pH zwykle rozstrzygają wybór.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To grupa kationów wydzielana w klasycznym schemacie analizy systematycznej na podstawie selektywnego strącania. Dla III grupy charakterystyczne jest to, że osady (siarczki i/lub wodorotlenki) powstają dopiero w środowisku obojętnym lub słabo zasadowym, a nie w silnie kwaśnym.
Najczęściej stosuje się siarczek amonu (NH4)2S w środowisku obojętnym lub słabo zasadowym, zwykle przy buforowaniu układem NH4Cl + NH4OH. Takie warunki zapewniają odpowiednie stężenie jonów siarczkowych S2− do selektywnego wytrącania osadów.
W typowym schemacie H2S działa jako odczynnik grupowy w środowisku kwaśnym. Przy niskim pH stężenie jonów S2− jest małe, więc selektywnie strącają się głównie siarczki kationów II grupy. Kationy III grupy wymagają warunków obojętnych/słabo zasadowych, gdzie S2− jest dostępne w większej ilości.
To bufor amonowy, który stabilizuje pH na poziomie sprzyjającym strącaniu osadów III grupy po dodaniu (NH4)2S. Bez buforowania pH może się wahać, co prowadzi do niepełnego strącania lub do współstrącania jonów, które powinny pozostać w roztworze.
W klasycznych schematach do III grupy zalicza się m.in. Fe2+/Fe3+, Al3+, Cr3+, Co2+, Ni2+, Zn2+, Mn2+. Warto pamiętać, że część z nich (np. Al3+ i Cr3+) może tworzyć osady wodorotlenków, co bywa źródłem nieporozumień podczas interpretacji wyników.
Nie. Skuteczność strącania siarczków zależy od pH, bo ono wpływa na dostępność jonów S2− w roztworze. W praktyce dla III grupy dąży się do warunków obojętnych lub słabo zasadowych (często z buforem amonowym), aby uzyskać selektywne wytrącanie odpowiednich osadów.
W zależności od kationu mogą powstawać siarczki o różnych barwach (np. ciemne siarczki niektórych metali) oraz wodorotlenki (np. galaretowate osady Al(OH)3/Cr(OH)3). Na egzaminie zwykle ważniejsza jest zasada: III grupa powstaje w środowisku obojętnym/słabo zasadowym po (NH4)2S.
Najczęstsza pomyłka to wybór H2S zamiast (NH4)2S, bez rozróżnienia warunków pH. Drugi błąd to traktowanie samego buforu NH4Cl + NH4OH jako odczynnika strącającego, mimo że bufor tylko ustawia pH, a anion siarczkowy dostarcza dopiero (NH4)2S.
HCl stosuje się na wcześniejszym etapie klasycznego schematu, aby wytrącić słabo rozpuszczalne chlorki wybranych kationów (tzw. grupa chlorkowa). Nie jest to odczynnik charakterystyczny dla III grupy siarczkowej/hydroksydowej, dlatego w tym pytaniu nie pasuje.
Pomaga prosta reguła skojarzeniowa z warunkami: "H2S + kwas" → wcześniejszy etap i wytrącanie siarczków łatwo strącających się (II grupa), a "(NH4)2S + bufor amonowy" → warunki obojętne/słabo zasadowe potrzebne do III grupy. Zawsze łącz odczynnik z pH.
info

Około 61% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "W klasycznej analizie systematycznejOdczynnikiem grupowym dla kationów III grupy jest (NH4)2S w środowisku obojętnym lub słabo zasadowym (zwykle bufor amonowy)."

Źródła:

  • Vogel's Textbook of Qualitative Inorganic Analysis, rozdział: Systematic qualitative analysis of cations (odczynniki grupowe i podział na grupy analityczne)
  • Minczewski, Marczenko, "Chemia analityczna", dział: analiza jakościowa/systematyczna analiza kationów (grupy analityczne i odczynniki grupowe)
  • Fresenius, "Qualitative Chemical Analysis" (lub: "Qualitative Analysis"), rozdziały o systematycznej analizie kationów i strącaniu siarczków w zależności od pH

Materiały:

  • Rozdziały o analizie systematycznej kationów w podręcznikach chemii analitycznej
  • Tabele rozpuszczalności siarczków oraz zależności stężenia S2− od pH
  • Schematy blokowe analizy jakościowej (grupy I–V) do nauki pamięciowej

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego