KWALIFIKACJA BUD23 - CZERWIEC 2018

PYTANIE NR 4.
Podczas badania stropu drewnianego stwierdzono nieliczne i nieduże ślady zagrzybienia poszczególnych elementów drewnianych pod ściankami działowymi oraz zarysowania w tynkach sufitowych w granicach do 32% ogólnej powierzchni sufitu. Z informacji podanych w tabeli wynika, że stan techniczny tego stropu jest
Ilustracja przedstawia tabelę związaną z oceną stanu technicznego elementów budynku, co jest istotne w kontekście egzaminu
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wartość 32% zużycia/zakresu uszkodzeń należy odnieść do tabeli klasyfikacyjnej. Dla elementów konstrukcyjnych przedział 21–35% oznacza stan "niezadowalający", a dla wykończeniowych przedział 26–40% także oznacza "niezadowalający". Dlatego ocena stropu wypada jako "niezadowalający".

Pełne wyjaśnienie:

Ocena stanu technicznego w zadaniu opiera się na procentowym zużyciu (lub procencie powierzchni objętej uszkodzeniami) i przypisaniu tej wartości do odpowiedniego przedziału w tabeli czterostopniowej: zadowalający, niezadowalający, zły, zupełnie zły.

W opisie podano m.in. zarysowania tynków sufitowych do 32% ogólnej powierzchni sufitu. Kluczowe jest więc znalezienie w tabeli przedziału obejmującego 32%:

  • dla elementów konstrukcyjnych (np. stropy) stan "niezadowalający" odpowiada zużyciu 21–35%,
  • dla elementów wykończeniowych (np. tynki) stan "niezadowalający" odpowiada zużyciu 26–40%.

Wartość 32% mieści się w obu powyższych zakresach, dlatego wynik klasyfikacji jest ten sam: "niezadowalający". Opis "nieliczne i nieduże ślady zagrzybienia" nie zmienia kwalifikacji opartej na podanym progu procentowym dla dominującego parametru.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe? Odpowiedź "zadowalający" dotyczy niższych progów (do 20% dla konstrukcji lub do 25% dla wykończenia), więc nie obejmuje 32%. Odpowiedź "zły" zaczyna się od wyższych wartości (od 36% dla konstrukcji lub od 41% dla wykończenia), więc 32% jest za małe. Odpowiedź "zupełnie zły" odnosi się do skrajnie wysokiego zużycia (od wartości granicznych typu ≥51% lub ≥61%), co tym bardziej nie pasuje do 32%.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw wybierz liczbę (tu 32%), potem dopasuj ją do przedziału w tabeli. Dopiero na końcu rozważ, czy element jest konstrukcyjny czy wykończeniowy — w tym zadaniu i tak prowadzi to do tej samej klasy.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To liczbowy opis, jak duża część wartości użytkowej/technicznej elementu została utracona w porównaniu do stanu pierwotnego. W zadaniach egzaminacyjnych procent zużycia porównuje się z progami w tabeli, aby zakwalifikować stan jako zadowalający, niezadowalający, zły lub zupełnie zły.
Najpierw znajdź w tabeli przedział, który zawiera 32%. Następnie sprawdź, jak jest nazwany odpowiadający mu stan. W tym typie tabel 32% mieści się w środkowych progach (np. 21–35% lub 26–40%), które są opisane jako "niezadowalający".
Stan "zadowalający" obejmuje tylko najniższe progi zużycia (zwykle do ok. 20–25%, zależnie od grupy elementów). Skoro podano 32%, to jest to wartość wyraźnie wyższa od górnej granicy tej klasy, więc nie można jej zakwalifikować jako "zadowalający".
Klasy "zły" i "zupełnie zły" zaczynają się od wyższych progów zużycia (w tabelach zwykle od ok. 36–41% wzwyż dla "zły" i powyżej 51–61% dla "zupełnie zły"). 32% leży poniżej tych granic, więc nie spełnia kryterium pogorszonej klasy.
Elementy konstrukcyjne to te, które przenoszą obciążenia i wpływają na bezpieczeństwo (np. stropy, belki, ściany nośne). Wykończeniowe to warstwy i okładziny kształtujące estetykę i użytkowanie (np. tynki, posadzki, okładziny). W zadaniach trzeba odróżniać funkcję elementu od miejsca uszkodzenia.
Najczęściej zarysowania tynków są uszkodzeniem wykończeniowym, a nie samej konstrukcji. Jednak na egzaminie liczy się zastosowanie tabeli zgodnie z opisem. Gdy pojawiają się różne typy uszkodzeń, zwykle przyjmuje się dominujący parametr liczbowy lub ocenę konserwatywną.
To opis jakościowy, który sugeruje niewielką skalę lokalnych uszkodzeń drewna. W tego typu zadaniach klasyfikacja ma jednak charakter progowy i opiera się na podanym procencie zużycia/uszkodzeń. Dlatego opis "nieliczne" nie powinien przesłaniać wartości liczbowej (tu 32%).
Typowe są: błędne przypisanie elementu do grupy (konstrukcyjne/wykończeniowe), pomylenie granic przedziałów, oraz "zgadywanie" na podstawie słów typu "zagrzybienie" bez sprawdzenia progu procentowego. Pomaga procedura: liczba → przedział → nazwa stanu.
Dodatkowe badania są zasadne, gdy są oznaki zawilgocenia, postępującego zagrzybienia, ugięć, spękań konstrukcyjnych lub gdy uszkodzenia obejmują duży procent powierzchni. W renowacji obiektów zabytkowych często wykonuje się też pomiary wilgotności i ocenę nośności, zanim dobierze się technologię naprawy.
Ćwicz pracę z tabelami progowymi: zaznaczaj zakresy dla każdej klasy i ucz się rozpoznawać "środkowe" przedziały jako niezadowalające. Trenuj też rozróżnianie elementów konstrukcyjnych i wykończeniowych na przykładach z budynków. Na egzaminie zawsze zaczynaj od wartości procentowej.
info

Około 42% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Eksperci podkreślają: "Wartość 32% zużycia/zakresu uszkodzeń należy odnieść do tabeli klasyfikacyjnej."

Źródła:

  • Dane kontekstowe zadania (opis progów zużycia dla elementów konstrukcyjnych i wykończeniowych) – materiał dostarczony w treści polecenia
  • Opis ilustracji (tabela "Faza stanu technicznego elementów i procent ich zużycia") – materiał dostarczony wraz z zadaniem, analiza obrazu

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z diagnostyki budowlanej (ocena zużycia technicznego i klasyfikacje stanów)
  • Materiały szkolne dla kwalifikacji związanych z robotami budowlanymi i renowacją elementów architektury (dział: ocena stanu technicznego)
  • Instrukcje i poradniki dotyczące rozpoznawania zawilgocenia oraz zagrzybienia drewna w budynkach

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego