Cewka zapłonowa działa jak transformator podwyższający napięcie: z obwodu 12 V wytwarza napięcie rzędu kilkunastu–kilkudziesięciu kV potrzebne do przeskoku iskry na świecy. Ma dwa uzwojenia, które różnią się budową i dlatego mają zupełnie inne rezystancje.
Uzwojenie wtórne ma bardzo dużo zwojów cienkiego drutu, więc jego rezystancja jest wysoka i zwykle wynosi kilka–kilkanaście kΩ. Odczyt 10 kΩ mieści się w typowym zakresie (często spotyka się ok. 5–20 kΩ, a praktycznie bywa 8–12 kΩ), dlatego odpowiedź "Tak…" jest właściwa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Nie, bo 10 kΩ typowe dla pierwotnego" – uzwojenie pierwotne ma mało zwojów grubszego drutu, więc jego rezystancja jest niska (rzędu ułamków oma do kilku omów), a nie kiloohmów.
- "Tak, bo wtórne powinno mieć ~1 Ω" – 1 Ω jest wartością zbyt małą dla uzwojenia wtórnego; taki poziom pasuje raczej do obwodów niskonapięciowych, nie do wtórnego.
- "Nie, bo wtórne powinno być bliskie 0 Ω" – rezystancja bliska zera oznaczałaby zwarcie lub pomiar nie tego obwodu; dla uzwojenia wtórnego oczekuje się wartości w kΩ.
Wskazówka diagnostyczna: w praktyce zawsze porównuj wynik z danymi producenta i upewnij się, że mierzysz właściwe punkty (wyjście WN i masa/zacisk), bo błąd w podłączeniu przewodów miernika prowadzi do błędnej interpretacji.
