W adaptacji kuchni dla osoby poruszającej się na wózku kluczowe jest zapewnienie samodzielnego i bezpiecznego dostępu do najczęściej używanych stref przechowywania. W pozycji siedzącej zasięg kończyn górnych jest mniejszy niż u osoby stojącej, a sięganie wysoko może wymuszać odrywanie pleców od oparcia, nadmierne pochylanie tułowia i przeciążanie barków.
Dlatego jako rozwiązanie praktyczne wskazuje się, by górne półki zabudowy kuchennej nie były umieszczone wyżej niż poziom umożliwiający swobodne dosięgnięcie bez ryzyka utraty stabilności. Odpowiedź: "nie wyżej niż 130 cm od podłogi" odpowiada podejściu, w którym to ergonomia i realny zasięg użytkownika wyznaczają wysokość, a nie typowe wymiary kuchni projektowanej dla osoby stojącej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Około 140 cm i około 150 cm – takie wartości mogą być osiągalne dla części osób, ale często wymagają już znacznego unoszenia ramion i kompensacji tułowiem, co zmniejsza bezpieczeństwo i komfort. W zadaniu szuka się rozwiązania bardziej uniwersalnego dla użytkownika na wózku.
- Nie niżej niż 160 cm – jest to wysokość typowa dla bardzo wysoko położonych elementów, zwykle poza bezpiecznym zasięgiem w pozycji siedzącej. Taka opcja obniża samodzielność i zwiększa potrzebę pomocy.
W praktyce opiekun/asystent powinien dodatkowo pamiętać, że nawet przy "dobrych" wysokościach ważne jest rozmieszczenie rzeczy według częstości użycia: najczęściej używane przedmioty powinny trafiać do strefy łatwego dosięgu, a rzadziej używane mogą być przechowywane wyżej lub niżej, o ile istnieje bezpieczna metoda ich podania (np. pomoc opiekuna lub zastosowanie akcesoriów).
