Liniatura rastra (LPI) określa, jak gęsto rozmieszczone są komórki rastra w obrazie drukowym. Im wyższa liniatura, tym drobniejsze punkty rastra i potencjalnie lepsze odwzorowanie szczegółów, delikatnych przejść tonalnych oraz subtelnych detali w reprodukcjach.
Dlaczego 170 lpi?
Przy drukowaniu prac wysokiej jakości na podłożach powlekanych (np. kreda) powierzchnia jest gładsza i stabilniejsza niż na niepowlekanych. To sprzyja stosowaniu wyższych liniatur, bo mniejsze punkty rastra mają większą szansę zostać poprawnie przeniesione, a efekt ziarnistości jest mniejszy. 170 lpi jest wartością spotykaną jako "jakościowa" liniatura dla druku offsetowego na papierach powlekanych.
Dlaczego pozostałe wartości są nieprawidłowe?
- 100 lpi – to liniatura raczej niska. Może być używana przy mniej wymagających pracach, na gorszych podłożach, przy większych problemach ze stabilnością druku lub gdy priorytetem jest łatwość drukowania, a nie maksymalna szczegółowość. Dla "wysokiej jakości" na powlekanych zwykle będzie zbyt mała.
- 600 lpi – to wartość skrajnie wysoka jak na typowy raster autotypowy w praktyce offsetowej. Tak wysoka liniatura oznacza bardzo drobne punkty, które w druku mogą zanikać w światłach, a proces staje się wyjątkowo wrażliwy na przyrost punktu, ustawienia farbowo-wodne i jakość materiałów.
- 900 lpi – analogicznie jak wyżej: ekstremalna liniatura, która w standardowym podejściu do druku offsetowego jest niepraktyczna i trudna do stabilnego utrzymania. Zwiększa ryzyko niestabilności i problemów z powtarzalnością.
Wskazówka egzaminacyjna: kojarz "podłoże powlekane + wysoka jakość" z wyższą liniaturą (rzędu kilkuset? nie) – raczej z zakresu typowych wartości jakościowych dla offsetu, a nie z liczbami charakterystycznymi dla innych parametrów (np. DPI).
