Na jakość obrazu w CCTV wpływa nie tylko sama kamera, ale cały tor transmisyjny: medium (przewód/łącze), złącza, konwertery oraz warunki pracy. Odpowiedź "Zbyt duża odległość między kamerą a rejestratorem" jest trafna, ponieważ wraz z długością połączenia zwykle rośnie tłumienie sygnału i ryzyko pogorszenia stosunku sygnału do szumu. W praktyce może to dawać efekt zaszumienia, pasów, utraty ostrości, artefaktów kompresji lub okresowych zaników.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej prawdopodobne:
- "Zbyt mała ilość kamer" – liczba kamer nie determinuje jakości obrazu z konkretnej kamery. Może wpływać na pokrycie obszaru, ale nie na parametry sygnału jednej linii wideo.
- "Brak kompatybilności między kamerą a monitorem" – w typowej instalacji obraz trafia do rejestratora (DVR/NVR), a monitor jedynie go wyświetla. Niezgodność może skutkować brakiem obrazu lub błędnym formatem, ale to inny problem niż "niska jakość z niektórych kamer" związana z transmisją.
- "Zbyt wysoka rozdzielczość kamery" – wysoka rozdzielczość sama w sobie poprawia szczegółowość. Problemy mogą pojawić się pośrednio (np. zbyt duże wymagania transmisyjne, niewłaściwe ustawienia kompresji, ograniczenia rejestratora/sieci), ale nie jest to typowa, najprostsza przyczyna "słabego obrazu" z części kamer.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy jakość jest gorsza tylko na wybranych torach, najpierw sprawdza się elementy lokalne dla tych kamer: długość i typ przewodu, jakość zarobienia złączy, zasilanie oraz źródła zakłóceń. Dopiero potem podejrzewa się ustawienia kodowania czy parametry rejestratora.
