Jeżeli w trakcie inwentaryzacji stwierdzono niedobór gotówki w kasie, a jego przyczyny nie ustalono, to nie ma podstaw, aby obciążyć konkretną osobę (np. pracownika) rozrachunkiem. Taki niedobór jest więc ujmowany jako strata obciążająca koszty.
Dlatego prawidłowy zapis obejmuje:
- Wn na koncie Pozostałe koszty operacyjne – bo niedobór (niezidentyfikowany co do winy) pomniejsza wynik finansowy jako koszt operacyjny niezwiązany bezpośrednio ze sprzedażą,
- Ma na koncie Rozliczenie niedoborów i szkód – jako konto służące do ujęcia i rozliczenia różnic inwentaryzacyjnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Pozostałe rozrachunki – konto rozrachunkowe stosuje się, gdy istnieje konkretny podmiot do rozliczenia (np. dłużnik). Przy braku ustalonej przyczyny nie wiadomo, kogo obciążyć.
- Pozostałe przychody operacyjne – niedobór nie jest przychodem, tylko stratą. Przychody operacyjne mogłyby dotyczyć np. nadwyżek, odszkodowań czy rozwiązania odpisów, a nie braku gotówki.
- Pozostałe rozrachunki z pracownikami – ten kierunek byłby właściwy dopiero po ustaleniu odpowiedzialności pracownika i decyzji o obciążeniu go niedoborem (wtedy powstaje należność od pracownika).
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o różnice inwentaryzacyjne kluczowe jest słowo "nie ustalono przyczyn". Oznacza ono zwykle brak możliwości przypisania niedoboru do konkretnej osoby, więc wybierasz koszty, a nie rozrachunki.
